Niezawodność i wysoka jakość sprzętu

Chcąc mieć bardzo solidny sprzęt do wspinaczki, oczekujemy tego, że będzie on dla nas prawdziwym wsparciem i umożliwi wspinaczkę w bezpieczny i skuteczny sposób. Taką marką jest właśnie Black Diamond! Niezależnie od tego, czy kupujesz przyrząd asekuracyjno-zjazdowy ósemka, czy też rękawiczki wspinaczkowe, to masz pewność, że w kluczowym momencie cię nie zawiedzie. Wspinaczka górska nie jest łatwym sportem, wymaga on wręcz chirurgicznej precyzji. Nawet najdrobniejszy błąd może skończyć się tragicznie, więc warto byś miał na sobie ekwipunek umożliwiający Ci swobodne i dokładne wykonywanie twojej pasji.

Decydując się na sprzęt od Black Diamond masz pewność, że będziesz mógł z niego korzystać przez długi czas i nie będzie to “pierwszy lepszy”, który za parę tygodni stanie się już bezużyteczny, ale może przetrwać nawet wiele lat. Jest to amerykańska marka produkująca sprzęt już od ponad 60 lat i zasłynęli przede wszystkim z produkcji karabinków i ekspresów, jednak całe wyposażenie przez nich stworzone jest na najwyższym poziomie.

Ogromny asortyment marki Black Diamond

Marka Black Diamond ma w swojej ofercie mnóstwo produktów, dzięki którym każdy zawodowy wspinacz górski będzie mógł ubrać się wręcz od stóp do głów. W ofercie można znaleźć nawet najdrobniejsze produkty jak woreczek na magnezję umożliwiający łatwiejsze zdobycie skały, czy też latarka czołówka ułatwiającej nocne wspinaczki. Choć jest to rzadki widok, aby nocą zdobywać skały, to jednak jest to dodatkowa trudność i pociąga to niektórych wspinaczy.

Oczywiście, w ofercie Black Diamond nie może zabraknąć najbardziej podstawowego wyposażenia każdego miłośnika wspinaczki górskiej jak kije trekkingowe, które są lekkie i wytrzymałe, jak też wytrzymałej liny wspinaczkowej. Warto powiedzieć, że marka dba o to, żeby ubranie było jak najbardziej sprofilowane pod oczekiwania konsumenta. Czasami pojawiają się pytania, co wziąć pod uwagę, wybierając kurtkę dla dziecka na wycieczki górskie? Odpowiedź można znaleźć korzystając z oferty Black Diamond – znajdziesz tam mnóstwo kurtek zapewniającej odpowiednią ochronę ciała, niezależnie od wieku i płci.

Black Diamond oznacza rozwój

Ogromną zaletą marki Black Diamond jest to, że ciągle chce produkować coraz to bardziej nowoczesny sprzęt, aby dawać wspinaczom górskim komfort oraz szansę na większe wykorzystywanie ich umiejętności, a przede wszystkim na bezpieczniejsze uprawianie tego pięknego sportu, bo tak trzeba o wspinaczce górskiej mówić.

Przykładami nowoczesnych technologii stosowanych w sprzętach Black Diamond jest np. FlickLock – to technologia pozwalająca na blokowanie kijów, dzięki czemu jest wygodniejsza regulacja długości oraz łatwiejsze ich składanie nawet w niskich temperaturach oraz w rękawiczkach. Innym przykładem jest system w linie wspinaczkowej Rope Half Mark, ułatwiający bezpieczne oznaczenie środka liny.

Moglibyśmy jeszcze wymieniać mnóstwo technologii, które towarzyszą sprzętom związanym z Black Diamond – zachęcamy do tego, by czytać opisy produktów tej marki, bo nie dość, że są one wartościowe, to ciągły rozwój sprawia, że wspinanie się po skałach staje się efektywniejsze.

The post Black Diamond – niezawodny sprzęt wspinaczkowy appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

W najdawniejszych czasach oczywiście nie było kolonii. Dzieci były traktowane bardzo źle z dzisiejszego punktu widzenia. Jadły ostatnie w rodzinie, nie miały praw aż do tego stopnia, że ojciec mógł z nimi zrobić to, co uznał za stosowne. Tak naprawdę jakiekolwiek przebłyski dzisiejszego traktowania dzieci w Polsce nastąpiły dopiero przed II wojną światową. Wtedy próbowano też organizować pierwsze wypoczynki dla dzieci, często połączone z pobytem sanatoryjnym, gdyż dzieci sporo chorowały.

Pierwsze kolonie dla dzieci były zakładowe – z danej fabryki czy instytucji wszystkie dzieci pracowników wyjeżdżały latem na dwu lub trzytygodniowy wypoczynek zorganizowany. Wyspecjalizowali się w tym komuniści i nawet dość dobrze to organizowali, a kolonie dla dzieci stały się powszechne i dostępne dla wszystkich uczniów (rodziców pracujących). Wyjazd polegał na pobycie w ośrodku nad morzem lub nad jeziorem, czasem w górach lub w lesie, dzieci było zwykle bardzo dużo (na przykład 500 dzieci w jednym ośrodku). O programie nikt nie myślał, po prostu dzieci bawiły się ze sobą, spacerowały, grały w piłkę i kąpały się, jeśli była tam plaża. Czasem miały wycieczki po okolicy. Na jednej kolonii były dzieci w każdym wieku.

Równolegle w latach powojennych i późniejszych odbywały się wyjazdy harcerskie – duże namioty, brak wody i toalet były normą, drużyny spędzały lato głównie w lesie, gdzie było jakieś jezioro. Dzieci na takim obozie harcerskim były w każdym wieku i było ich tam sporo. Harcerstwo cieszyło się dużą popularnością głównie w latach 70., ale też później. Było to harcerstwo wspomagane przez komunistyczne władze, a więc dość dobrze zorganizowane, prawie bezpłatne, dostępne dla wszystkich.

Były też organizowane wyjazdy parafialne z księdzem, część dzieci korzystała z tych kolonii dla dzieci, zwłaszcza, że biedniejsze rodziny uzyskiwały wtedy zniżki na wyjazd.

Jeśli chodzi o kolonie dla dzieci (https://www.kogis.pl/kolonie), taki stan rzeczy trwał aż do lat osiemdziesiątych XX wieku. Dopiero transformacja ustrojowa spowodowała napływ zagranicznych trendów i pomysłów na lato. Wzorce zauważono głównie na zachodzie Europy i w amerykańskich campach. Wtedy zaczęły powstawać pierwsze firmy, które z trudem zdobywały klientów. Lepiej szło np. szkołom językowym, które już miały swoich klientów, a trudniej firmom turystycznym.

Pierwsza z firm, jaka odniosła sukces na tym rynku, o wzorcach amerykańskich, oparła się na środowisku kościelnym i prawicowym – bardzo szybko urosła w siłę i zdobyła duży zakres działalności, stawiała na nowe trendy i jakość, ceny wyjazdów nie należały do najniższych. Inne firmy odnoszące wtedy sukcesy to te, które bazowały na komunistycznych ośrodkach, organizacji i układach – kilka z tych firm zdołało rozwinąć się i przetrwać, kolonie ich jednak nie były wysokich lotów, kosztowały niewiele. Biura turystyczne, które wykupiły pokomunistyczne ośrodki, zyskały bardzo wiele i miały od czego zacząć działalność w nowej rzeczywistości.

Minęło około dziesięć lat, zanim z dużym trudem na rynek zaczęły wchodzić nowe firmy. Był to rynek bardzo trudny – nie było jeszcze internetu, działały z pompą duże, pokomunistyczne firmy, a ludzie nie mieli jeszcze dość pieniędzy (w ówczesnej Polsce było duże bezrobocie). Przełom nastąpił wraz z rosnącym w Polsce dobrobytem – około 2002 roku można było zauważyć pierwsze, zupełnie nowe, firmy kolonijne. Był to też czas, kiedy wreszcie w Polsce prawie każdy już miał internet. W kolejnych latach powstawały następne firmy i w okolicy roku 2010 było ich już trochę, by po kilku latach stworzyć już naprawdę ciekawy rynek zupełnie nowych wyjazdów. Kolonie dla dzieci zyskały wówczas nowy wymiar, nowy sens, a nawet straciły swoją nazwę na rzecz “obozów” – bo miały tak bogate programy, że już ciężko je było nazwać “zwykłą kolonią dla dzieci”.

W okolicy roku 2015 w Polsce rozwinął się rynek kolonii dla dzieci i zakwitł pierwszy raz od powstania tych wyjazdów. Firmy prześcigały się w pomysłach jak zadowolić wybrednego klienta, jak usatysfakcjonować coraz bardziej wymagające dzieci i jak nadążyć za zmieniającym się światem. Potem nastąpił rok 2020, który przyniósł pandemię i ogromne kłopoty branży – przez wiele lat jeszcze będą zmiany, upadki i przejęcia firm kolonijnych.

A jak zmieniały się same kolonie dla dzieci – w sensie pobytu i organizacji? To naprawdę ciekawa rzecz. Jeszcze w latach 90. XX wieku uznawano za wspaniały wyjazd wypoczynek nad jeziorem, w kiepskich warunkach, bez żadnego programu. Dzieci cieszyły się, że mają wakacje i jak to dzieci – same znajdowały sobie zajęcia, albo się nudziły. Kąpiel w jeziorze była największą atrakcją (oczywiście bez wykwalifikowanego ratownika, bo nikt wtedy nie zwracał uwagi na takie szczegóły). Obozy nie były jeszcze nadzorowane przez kuratorium oświaty, a obiekty nie musiałby być kontrolowane przez straż pożarną czy Sanepid. Co więcej – kolonie dla dzieci mógł poprowadzić każdy pełnoletni człowiek i mógł pobrać za nią opłaty do własnej kieszeni, nie opłacając nawet podatków. To były naprawdę inne czasy, choć przecież mówimy o latach 90., a więc stosunkowo niedawno. Czarny rynek kwitł.

Szybko zauważono “wolną amerykankę” na rynku kolonii dla dzieci. Po kilku przypadkach złej opieki nad dziećmi, zaczęto sprawie się przyglądać i tworzyć odpowiednie przepisy. Dopiero w roku 1997 weszła w życie ustawa o usługach turystycznych, gdzie wszystko dokładnie opisano i na której kolonie dla dzieci bazują do dziś. Działalność organizatorów turystyki stałą się reglamentowana – aby organizować coś, należało najpierw uzyskać licencję, pozwolenia i ubezpieczenie – i tak jest do dziś.

Po roku 2005 jak grzyby po deszczu zaczęły pojawiać się obozy i kolonie dla dzieci o rozmaitych tematach. Już nie tylko same kolonie dla dzieci były atrakcją i pobyt w turystycznym miejscu, ale młodzież zaczęła sobie sama wybierać tematyki wyjazdów. Na początku atrakcją były obozy konne, żeglarskie i językowe, a poza nimi właściwie odbywały się wyjazdy ogólne. Jednak szybko tematy się poszerzyły i około roku 2010 klienci mogli już wybierać nie tylko w obozach wędrownych, koloniach dla maluszków, wyjazdach zagranicznych dla starszej młodzieży, ale też pojawiły się dziesiątki odmian zwykłych kolonii: aktorskie, wojskowe, japońskie, fabularne, traperskie, survivalowe, paintballowe, gitarowe, plastyczne, windsurfingowe i inne, których nawet nie sposób wszystkich wymienić. Oto kolonie dla dzieci zyskały nowy wymiar. Ewidentnie o trendach zaczęły decydować dzieci i młodzież, a nie organizatorzy. Obecnie – aby klienci kupili kolonię – musi ona być naprawdę nowatorska, poważnie podchodząca do zainteresowań dzieci i proponująca wiele atrakcji.

Ciekawe co jeszcze czas przyniesie w temacie kolonii dla dzieci – będą to na pewno bardzo ciekawe wyjazdy.

The post Jak przez lata zmieniały się kolonie dla dzieci w Polsce? appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Wielka Sobota na Korfu, czyli uwaga na garnki!

Odwiedzając Korfu w Wielką Sobotę uważajcie, by nie dostać w głowę garnkiem Gliniane naczynia i miski wyrzuca się tu z okien na ulicę. Część z mieszkańców wyspy uznaje, że zwyczaj ten wywodzi się od Wenecjan, inni uważają, że wyrzucanie naczyń na ulicę symbolizuje wiosnę i nowe uprawy, które zbiera się do nowych naczyń.

Wielkanoc w Australii bez królika?

W dalekiej Australii króliki uznawane są za szkodniki, które niszczą lokalne uprawy. Zdecydowanie większą sympatią cieszy się inne urocze zwierzątko – wielkouch króliczy. Kampania na rzecz zastąpienia znanego nam królika wielkanocnego na wielkoucha trwa w Australii od 1991 roku. Obecnie prędzej natkniecie się w Australii na czekoladowego wielkoucha, zwanego tez Wielkouchem Króliczym lub Bilby Wielkouch niż na znanego nam zajączka. Co ciekawe część dochodów ze sprzedaży czekoladowej kopii jest przeznaczana na ochronę wielkoucha.

Wielkanoc na Sycylii tylko dla osób o mocnych nerwach…

W miejscowości Prizzi na Sycylii można się niezle wystraszyć. Mieszkańcy miasta noszą bowiem przerażające maski i czerwone szaty, które mają symbolizować diabły. Każdy z przebranych tak mieszkańców dręczy tyle dusz ile zdoła. Owe dręczenie odbywa się do południa i polega na zmuszaniu jak największej ilości osób do zapłacenia za drinki. Po południu Dziewica Maryja i zmartwychwstały Chrystus ratują świat, przeganiając diabły z pomocą aniołów.

Wielkanoc w Waszyngtonie, czyli turlaj jajko!

Od ponad 130 lat w Białym Domu, a w zasadzie na trawniku przed Białym Domem, odbywa się Easter Egg Roll, czyli wielkanocne turlanie jajka. Kolorową pisankę turla się po trawie z użyciem dużej drewnianej łyżki. Wygrywa ten kto szybciej dotoczy całe jajko. Nad wszystkim, zgodnie z tradycją, czuwa prezydent.

Hiszpańska Wielkanoc aż włos się jeży…

W miasteczku Verges w Wielki Czwartek na ulicach miast odbywa się tradycyjny taniec śmierci, czyli “dansa de la mort”. Mieszkańcy przebierają się w kostiumy szkieletów i paradują po mieście niosąc pudła z popiołem. Makabryczny taniec rozpoczyna się o północy i trwa trzy godziny.

Wielkanoc we Francji, czyli czas na ogromny omlet

Na głównym rynku francuskiego miast Haux w Wielki Poniedziałek odbywa się smażenie gigantycznego omleta. Do jego produkcji zużywa się ponad 4500 jaj a spróbować może go nawet i tysiąc osób. Tradycja sięga czasów Napoleona, kiedy to przechodząc z całą swoją armią przez południową Francję, zatrzymał się w Haux na posiłek. Mieszkańcy miasta zaserwowali przybyszom omlety.

Wielkanoc w Norwegii z kryminałem w tle

Każdy miłośnik kryminałów wie, że Skandynawia kryminałem stoi. W Norwegii kryminały odgrywają też istotną rolę w obchodzeniu Świąt Wielkanocnych. Specjalnie na Wielkanoc wydawane są książki zwane jako “wielkanocne thrillery” znana jako Paskekrimmen. Podobno tradycja sięga 1923 roku, kiedy najnowsza część powieści kryminalnych była promowana w gazetach w taki sposób, że do złudzenia przypomniała prawdziwe wiadomości, przez co wiele ludzi uznało je za autentyczne doniesienia.

Wielkanoc w Finlandii – uwaga na czarownice!

W Finlandii dzieci malują swoje twarze, wiążą chusty na głowach i przebierają się za… czarownice. Spacerując po ulicach z wierzbowymi gałązkami przyozdobionymi piórami, proszą spotkanych na ulicach ludzi o czekoladowe jajka. Co ciekawe w niektórych zachodnich regionach Finlandii przed domami rozpala między Wielkim Piątkiem a Niedzielą Wielkanocną rozpala się ogniska, by w ten sposób przegnać latające na miotłach czarownice.

Wielkanocny wybuch we Włoszech

Trzeba przyznać, że mieszkańcy Florencji hucznie obchodzą Wielkanoc. Ulicami miasta przechodzi pochód ludzi w kolorowych strojach z XV wieku, którzy pchają ozdobny, wypełniony fajerwerkami wóz. Pochód dociera do drzwi katedry, gdzie arcybiskup podpala wóz, a wszyscy zebrani mogą obserwować dwudziestominutowy pokaz fajerwerków.

Wielkanocne lanie śledzia w Irlandii

Na ulicach irlandzkich miast w Wielką Sobotę odbywa się niezwykły pochód, któremu przewodzi lokalny rzeźnik niosąc na długim kiju śledzia – symbol trwającego postu. Uczestnicy pochodu demonstrują swoje zmęczenie trwającym zbyt długo postem, bijąc kijami i pałkami zawieszonego śledzia. Tak zmasakrowany śledź trafia wprost do rzeki, a na jego miejsce rzeźnik zawiesza barani udziec, symbol uroczystego świętowania i ucztowania.

Ciekawi jesteśmy, które z wielkanocnych zwyczajów zaskoczyły Was najbardziej. Czy uczestniczyliście już może w którychś z nich?

The post Najciekawsze zwyczaje wielkanocne na świecie appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Kim jest pilot wycieczek i na czym polega jego praca?

Sylwia: Sylwia: Olga, jak często słyszysz od przyjeżdżających turystów podobne stwierdzenie, że ty to w zasadzie masz nieustające wakacje?

Olga: Na szczęście moi turyści widzą, że praca pilota wycieczek to praca 24/7 i takie stwierdzenie prawie wcale nie pada. Kiedy nasi klienci odpoczywają, zwiedzają świat, cieszą się wakacjami my, piloci, przewodnicy musimy wyprzedzać ich oczekiwania i prośby o dwa kroki a nawet 2 dni. Musimy upewnić się, że to, co nasi klienci mają w umowie będzie w pełni zrealizowane. Aby tak się stało to pilot ciągle coś potwierdza – rozmawia z kontrahentami, hotelarzami czy przewodnikami. To piloci dbają o to, aby wyjazd był udany. To my musimy np. pomyśleć o tym aby autokar, do którego wróci nasza grupa był przyjemnie schłodzony i upewnić się, że hotel przygotował taką liczbę pokoi jaka widnieje na voucherze. To tylko dwa z miliona przykładów. Czy to są wakacje? Napewno nie. To praca całą dobę. Zatem jeżeli ktoś myśli, że ta praca polega na zwiedzaniu świata i nieustannych wakacjach to jest mocno w błędzie.

S: Praca przez całą dobę, jak powiedziałaś… Na czym w takim razie polega praca pilota wycieczek?

O: Zgodnie z prawem pilot wycieczek to osoba, która czuwa, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz klientów; przyjmuje od nich zgłoszeń dotyczące związanych z tym uchybień; sprawuje nad klientami opiekę w zakresie wynikającym z umowy oraz wskazuje lokalne atrakcje oraz przekazuje podstawowe informacje dotyczące odwiedzanego kraju i miejsca. W rzeczywistości ta definicja nie wyczerpuje roli pilota wycieczek. Po wejściu do autokaru stajemy się pogodynką, lekarzem, konfesjonałem, tłumaczem, encyklopedią i mechanikiem autokarowym. To wszystko oczywiście w cudzysłowie. To my jesteśmy na pierwszej linii frontu, gdy pokój w hotelu nie spełnia oczekiwań klientów; to my często obrywamy za odwołane lub opóźnione loty z przyczyn niezależnych od organizatora; to my dostajemy „po głowie” jeśli we Włoszech podany zostanie gościom makaron „al freddo” czyli na zimno, kiedy na zewnątrz upał 42C – „bo napewno im się nie chce tego podgrzać”. Musimy odpowiednio przygotować klienta na makron „na zimno”, na deszcz w Wenecji, na 6 godzin poza autokarem czy choćby na taksę klimatyczną, która należy uiścić opuszczając hotel. 

S: WOW! To brzmi jak dzień z życia Superwoman! Skąd u Ciebie narodził się pomysł pracy w turystyce? Zawsze marzyłaś o takiej pracy?

O: Moja przygoda z turystyką zaczęła się przypadkiem. Jedno z biur podróży poszukiwało pilota na Włochy. Szukało osoby znającej kraj, realia i język. Sercem i rodziną zawsze związana byłam z Półwyspem Apenińskim. To tam jest moja druga ojczyzna. Jednakże nie miałam pojęcia o pracy pilota. Skończyłam filozofie, ze specjalizacją z etyki. Nie miałam uprawnień do pilotowania imprez turystycznych i pojęcia o tej pracy. Dlatego zaczęłam od kursu pilota wycieczek. Do tego dołożyłam chęci i zapał. Tak rozpoczęła się moja przygoda z pilotażem, która trwa już prawie 17 lat. 

Jak zacząć pracę pilota wycieczek?

S: Czyli, żeby rozpocząć pracę pilota studia kierunkowe nie są potrzebne?

O: Jak wspomniałam, moje studia miały się nijak do wykonywanego zawodu. Co jednak nie przeszkodziło mi rozpocząć pracę w turystyce. Piloci wycieczek mają różne wykształcenie i nie jest powiedziane, że wyłącznie po turystyce i rekreacji można pracować w tym zawodzie. Wśród nas są osoby po studiach humanistycznych, filologicznych a nawet kierunkach ścisłych. Twoje wykształcenie, niekoniecznie związane z branżą, może przydać Ci się podczas pilotowania bowiem w pilotażu ważna jest wiedza interdyscyplinarna. Jednak ważne jest przygotowanie zawodowe. Ludziom wydaje się, że każdy – tak z ulicy – może wsiąść do autokaru i poprowadzić wycieczkę. Tak nie jest. Trzeba zdobyć wiedzę i umiejętności na temat pilotażu, bowiem dzięki temu wiesz, jak zachować się w określonych sytuacjach. Kurs pilota wycieczek to podstawa. Pilot wycieczek uczy się przez całe życie. Ja dodatkowo ukończyłam kurs rezydenta turystycznego oraz szkolenie dla trenerów pilotażu i przewodnictwa, dzięki czemu teraz jestem trenerem w firmie szkoleniowej Kadry Turystyki, która kształci nowych pilotów wycieczek i rezydentów turystycznych.

S: Kiedy zaczęłaś swoją przygodę z pilotażem?

O: Zaczęłam pilotować tak na stałe w 2004 r. Sercem byłam, jestem i pewnie zawsze będę we Włoszech. Ze względu na język angielski pilotowałam również na Kubie, rejsy na Antyle i Karaiby.

Kulisy pracy pilota wycieczek

S: Czyli już to trochę trwa, ciekawa jestem, czy pamiętasz jeszcze swój pierwszy wyjazd? Wszystko poszło zgodnie z oczekiwaniami? Może coś Cię zaskoczyło?

O: (Śmiech). Pamiętam We Włoszech nic nie idzie gładko! To była majówka czyli najbardziej gorący i morderczy okres w turystyce. Cały świat przyjeżdża do Włoch – no, w dużym uogólnieniu, bowiem każdy pilot pewnie poda kierunek, który on pilotuje. We Włoszech często bywa tak, że coś nie funkcjonuje tak jak powinno. Ja, „najmądrzejsza na kierunku”, płynę z grupą z Neapolu na Capri. Mam wcześniej kupione bilety, mam potwierdzenie, itd. Podchodzę do kasy, pokazuje voucher a pan w informuje mnie, że moje bilety zostały właśnie odsprzedane grupie Niemców za 22 euro więcej na osobie. 72 osoby czekają na mnie w piętrowym autokarze, w upale na parkingu a ja muszę wrócić i powiedzieć im, że Capri to zobaczymy ale na zdjęciach… Udało się popłynąć, ale musiałam użyć twardego fortelu.

S: Gratuluję nerwów ze stali i skuteczności. Pewnie takich sytuacji mogłabyś przytoczyć więcej, ale pewnie są też takie, które miło wspominasz?

O: Praca w turystyce to praca w usługach. Jeśli nie jesteś empatyczny to zawód pilota wycieczek nie jest dla Ciebie.Mam masę wspaniałych wspomnień. Poznałam fantastycznych ludzi. Najmilej wspominam skromne, starsze osoby, które mówią, że „gdyby nie Pani to ten Rzym, to taki ciężki, Olusiu”. A to nie ja… To praca pań przewodniczek, programu, atmosfery i ludzi, którzy ją tworzą. Ja to tylko wszystko spinam.

S: “Polak na wakacjach”, funkcjonuje na ten temat sporo stereotypów, ale czy są one nadal aktualne?

O: Niestety, często bywa, że nie potrafimy się należycie zachować. Jednak to się zmienia, myślę, że co roku jest coraz lepiej. Sporo w tym temacie może zrobić pilot, bowiem to my opowiadamy, jakie są zasady zachowania się w danym kraju; co można a czego lepiej nie robić. Przygotowujemy naszych turystów. Jednak kultura osobista, jak samo określenie mówi, zależy od osoby a nie od kogoś trzeciego.

Czas wolny i włoskie rekomendacje

S: Sporo podróżujesz, na tym polega twoja praca. Czy pilot wycieczek, ma czas na własny wypoczynek? Jakie są twoje tegoroczne wakacyjne plany?

O: Magari! (red. włoski: może). Nie byłam na urlopie od 2003r. Jestem człowiekiem pracy! Ale…w tym roku jadę z moimi przyjaciółmi, nota bene moim pierwszym kierowcą, z którym zaczynałam jeździć jako pilot, na wakacje do Chorwacji. Nigdy tam nie byłam. Aczkolwiek z przyjemnością wracam do Włochy. Tam mam tlen niezbędny mi do życia!

S: Życzę zatem udanych wakacji. Czy jako miłośniczka Włoch masz jakieś ukochane miejsce?

O: Toskania z renesansem, Medyceuszami i.. najpiękniejszymi męskimi pośladkami :). I Campania z Neapolem, przaśnym stylem życia i sercem na dłoni.

S: Zachęciłaś mnie, wpisuję sobie Toskanię na “wyjazdową listę” (śmiech). Masz jakieś rady dla tych, którzy wybierają się do Włoch po raz pierwszy?

O: Żeby wszelkie bolączki, smutki i żale zostawił w domu! Szkoda życia i Włoch na lamentowanie! La vita w bella! Życie jest piękne! Szczególnie we Włoszech.

S: Olga, co byś radziła osobom, które chciałby zostać pilotami wycieczek?

O: Zachęcam do udziału w kursie pilota wycieczek. Dowiecie się, na czym polega praca w tym zawodzie, jakie są jej blaski i cenie. Ze zdobytą wiedzą i umiejętnościami łatwiej Wam będzie odnaleźć się w autokarze, na trasie i w kraju, do którego pojedziecie. Może Wam się przydać Podręcznik pilota wycieczek, który stanowi takie kompendium wiedzy na temat pilotażu wycieczek krajowych i zagranicznych.

S: Czego mogę Ci życzyć na zakończenie naszej rozmowy?

O: Poproszę o zdrowie i siłę. Resztę wózka jakoś uciągnę dziękuję serdecznie i zapraszam do Włoch.

S: Zatem życzę Ci zdrowia. Dziękuję za rozmowę, a czytelników naszego bloga, w ślad za Olgą, zapraszam do słonecznej Italii.

The post Wieczne wakacje? – jak naprawdę wygląda praca pilota wycieczek. appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

1. Ekonomia, klasa i niezawodność

Jeśli zdecydujesz się wypożyczyć samochód w Norwegii, możesz być pewien, że będzie to pojazd niezawodny, dobrze się prezentujący i… charakteryzujący się niskim zużyciem paliwa. Norwegowie cenię sobie takie właśnie rozwiązania, dlatego wybierając samochody, czy to prywatne, czy te, które wypożyczają, stawiają na jakość, estetykę i oszczędności. Np. na https://sunndalbilutleie.no/pl/ możesz wybrać spośród dziesiątek modeli samochodów osobowych i dostawczych m.in. marki Volkswagen. Parking wypożyczalni zajmują pojazdy doskonale sprawne i eleganckie, a przy tym gwarantujące minimum kosztów. Taka opcja z pewnością się opłaca.

2. Oszczędzasz pieniądze i czas

Wypożyczenie samochodu w Norwegii to oszczędności generowane nie tylko przez sprawne, ekonomiczne w eksploatacji pojazdy. To także brak konieczności ponoszenia wydatków związanych z podróżowaniem wieloma różnymi środkami transportu publicznego, czy też jeszcze droższymi w takim zestawieniu taksówkami (początek Taxi to 60 -130 NOK, 1 km wg normalnej taryfy to ok. 15 – 20 NOK). Samochód to z pewnością także oszczędność czasu – możesz dotrzeć bezpośrednio w dowolne miejsce, bez przesiadek, czy oczekiwania na tramwaj, autobus, czy metro.

3. Wygody samochód, wygodne podróżowanie

Do wygody podróżowania samochodem nie trzeba chyba nikogo przekonywać. Komfort ten możesz swobodnie dopasować do swoich potrzeb i oczekiwań, bowiem oferta wypożyczalni samochodów jest naprawdę szeroka. Mały, miejski samochód, coś dla całej rodziny, samochód dostawczy dla Twojej firmy lub bus, gdy podróżujesz w większym towarzystwie – z łatwością wybierz optymalne rozwiązanie.

Poruszanie się po Norwegii wypożyczonym samochodem zapewni Ci pełną mobilność i umożliwi optymalizację czasu podróży. Jeśli chcesz np. zwiedzić jak najwięcej w jak najkrótszym czasie, opcja wypożyczonego samochodu będzie najlepsza.

4. Swoboda, zwłaszcza jeśli nie znasz języka

Jeśli poszukujesz opcji, która zakłada brak konieczności posługiwania się językiem norweskim lub nie czujesz się swobodnie w komunikowaniu się w jakimkolwiek języku obcym, wypożyczenie samochodu znacząco ograniczy Twój kontakt z lokalną mową. Samochodem łatwiej będzie Ci poruszać się po mieście, którego nie znasz – wszędzie doprowadzi Cię nawigacja. Tutaj odpada konieczność kupowania biletów komunikacji publicznej, czy pytania o drogę.

5. Zwiedzisz więcej

Norwegia, jak i samo Oslo oferują wiele interesujących miejsc wartych zobaczenia. Pałac Królewski i Ratusz, Viking Ship House, Munch Museum, Frogner Park, Vigeland Museum i Holmenkollbakken, a także Muzeum Robotników, Muzeum Narodowe i Twierdza Akershus to tylko część atrakcji Oslo i okolic miasta. Z pewnością chciałbyś zobaczyć więcej, także wybierając się w inne zakątki kraju. Samochód w takiej podróży będzie niezastąpiony. W krótszym czasie będziesz mógł dotrzeć do większej ilości miejsc i atrakcji turystycznych.

6. Wiele możliwości – na rodzinną wycieczkę i gdy prowadzisz firmę

Wynajem samochodu to dobra opcja nie tylko na zwiedzanie Norwegii, ale także jeśli planujesz tam remont czy przeprowadzkę. Dostępność pojazdów dedykowanych różnym zadaniom, także w trudnym terenie, jest imponująca. Dodatkowym plusem są elastyczne warunki w zakresie czasu, na jaki możesz wypożyczyć samochód – na jeden dzień, tydzień, miesiąc, pół roku lub dłużej. Wypożyczysz zatem samochód na weekendową wycieczkę, jak i na czas remontu czy przy potrzebie przeprowadzki.

The post 6 powodów, dla których warto wypożyczyć samochód będąc w Norwegii appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Czym kierować się przy wyborze miejsca na weekend w Europie?

Masz ochotę na romantyczny weekend na południu Europy, a może chcesz podziwiać majestatyczne alpejskie krajobrazy? Podstawa to wyznaczenie kryteriów wyboru miejsca. Jeśli wolisz zwiedzanie zabytków i spacery po starówce, dobrą opcją będzie jedno z dużych europejskich miast. Zamiast architektonicznych perełek wolisz odkrywać kluby i restauracje? Wybierz miejsca, w których życie tętni bez względu na porę dnia i roku. Weekendowy wyjazd to także dobra opcja dla miłośników odpoczynku na łonie natury. Piękne krajobrazy, spokój i zapierające dech przestrzenie zawsze stanowią przepis na odstresowanie po intensywnym tygodniu. Planujesz weekend w Europie i zastanawiasz się, czy można połączyć wszystkie te aspekty? Sprawdź nasze praktyczne wskazówki i propozycje miejsc, które warto odwiedzić podczas weekendowej wycieczki. Ważnym kryterium jest też odległość. Wiele osób, zanim zastanowi się, gdzie za granicą naprawdę warto się wybrać, studiuje mapę i najkorzystniejsze połączenia. Tymczasem nawet w odległe zakątki Europy można przemieścić się w maksymalnie 3 godziny. Warto jednak porównywać różne środki transportu  – jeśli równie ważna jak cel podróży jest dla ciebie sama podróż, podziwianie krajobrazów z okien pociągu czy autobusu to także kusząca opcja. Oto 3 miasta idealne na city break w Europie, do których sprawnie dotrzesz z różnych punktów Polski!

Praga – poczuj atmosferę miasta i odkryj najciekawsze miejsca

Praga to jedno z najbardziej interesujących miejsc na weekend w Europie. Zastanawiasz się, gdzie wybrać się na weekend za granicą, ale nie chcesz spędzać w podróży długich godzin? Czeska stolica to dobre rozwiązanie zarówno na city break w pojedynkę, weekend we dwoje, jak i na krótki rodzinny wypad. Miasto ma do zaoferowania naprawdę wiele, jednak oprócz zabytków warto też zwrócić uwagę na atmosferę Pragi i naturę jej mieszkańców. Mariusz Szczygieł, reportażysta zafascynowany krajem naszych południowych sąsiadów, podkreśla niezwykłą mentalność Czechów, ich pozytywne nastawienie do świata i charakterystyczny, chwilami czarny humor. Obserwacja mieszkańców znad kufla lokalnego piwa nad brzegiem Wełtawy to z pewnością jeden ze sposobów na  przyjemny wieczór. Przed zmrokiem warto odwiedzić znaki rozpoznawcze miasta. Spacer po starówce czy Zamek Praski na Hradczanach z imponującą zmianą warty to jedne z atrakcji, które warto zaplanować podczas wypadu do czeskiej stolicy. Weekend w Pradze to także dobra okazja, by zobaczyć kultową ścianę Johna Lennona z okazałym graffiti czy odwiedzić muzeum figur woskowych. Ciekawostka: w Pradze znajdują się aż dwa takie muzea, jednak dużo bardziej nowoczesne i interesujące jest to znane jako Grevin Praha.

Weekend w Pradze – jak zaplanować dojazd?

Jeśli zastanawiasz się, jak dojechać do Pragi, mamy dobrą wiadomość. Opcji jest naprawdę sporo. Do czeskiej stolicy można dotrzeć samolotem, pociągiem lub autobusem. Jeśli wyruszasz z południa Polski, dwie ostatnie możliwości są warte rozważenia. Z innych punktów kraju lepiej zdecydować się na samolot – w końcu podczas city breaku lepiej poświęcić na dojazd jak najmniej czasu. Z Warszawy do Pragi lot zajmuje około półtorej godziny. Wszystkie rodzaje transportu dobrze porównać na Omio – ten intuicyjny serwis skupia oferty różnych przewoźników, więc można łatwo wybrać najkorzystniejsze rozwiązanie dopasowane do planu weekendowej podróży.

Barcelona – co zobaczyć w mieście Gaudiego?

Barcelona to miasto, które zasługuje na dużo więcej czasu niż weekend, jednak nawet w tak krótkim czasie można poznać jego uroki.  Zastanawiasz się, co warto zobaczyć w Barcelonie w 2 dni? Podczas pobytu w sercu Katalonii wybierz się na spacer po Las Ramblas. To właśnie tam poczujesz tętniący rytm miasta. Ruchliwy bulwar pełen sklepików i restauracji to doskonałe miejsce, by oderwać się od codzienności i rozpocząć niezapomniany city break. Nasza wskazówka: na Las Ramblas pojawiają się kieszonkowcy. Lepiej więc zwracać baczną uwagę na swoją torbę czy plecak. Planując samodzielne zwiedzanie Barcelony, po prostu trzeba odwiedzić jej symbol, czyli świątynię Sagrada Familia. To jeden z najsłynniejszych turystycznych punktów na mapie miasta, a  imponującej budowli autorstwa Gaudiego nie można przeoczyć, nawet jeśli podczas podróży unikasz miejsc obleganych przez turystów. Nasza rada: mimo kosztownych biletów warto wejść do środka. Co jeszcze zobaczyć w Barcelonie? Fani architektury powinni wybrać się do Park Güell, czyli zachwycającego ogrodu utrzymanego w baśniowym klimacie. Sala Kolumnowa, dawny dom Gaudiego i mieszkające tu papugi to tylko niektóre powody, by odwiedzić to niesamowite miejsce. Planując weekend w Barcelonie, warto wybrać się też na spacer nad morze i skosztować lokalnych przysmaków, a wśród nich różnorodnych owoców morza.

Jak sprawnie dotrzeć do Barcelony?

Podróże na weekend nie muszą ograniczać się do najbliższych krajów – wszystko zależy od rozsądnej logistyki. Z Polski do Barcelony najrozsądniej wybrać się samolotem. Na lot z Warszawy do Barcelony trzeba przeznaczyć około 3 godziny.

Zurych – aktywny weekend w krainie sera i czekolady

Nietypowe miejsce na weekend za granicą? Zurych! To największe miasto w Szwajcarii zachwyca niepowtarzalną atmosferą i licznymi zabytkami. Obawiasz się, że to nie kierunek na twoją kieszeń? Nie ma co ukrywać – Szwajcaria nie należy do najtańszych krajów, jednak dzięki kilku trickom można sporo zaoszczędzić. Na miejscu warto poruszać się wypożyczonym rowerem. W mieście funkcjonują bezpłatne wypożyczalnie. Nasza wskazówka: przed wyjazdem warto wymienić walutę i zaopatrzyć się we franki, by jak najmniej stracić na prowizji w lokalnych kantorach. Weekend w Zurychu to świetna okazja, by odwiedzić przynajmniej jedno tamtejsze muzeum. W mieście jest ich kilkadziesiąt, jednak największym zainteresowaniem cieszy się interaktywne Muzeum FIFA oraz obiekty związane ze sztuką. W Kunsthaus można zobaczyć na przykład dzieła Pabla Picassa czy Salvadora Dali. By odpocząć na łonie natury, warto wybrać się nad Jezioro Zuryskie położone na obrzeżach miasta. Rejs statkiem, spacer wokół akwenu czy obiad z widokiem na imponującą przestrzeń to tylko niektóre powody, dla których mieszkańcy Zurychu tak chętnie odwiedzają to miejsce. Weekend w Zurychu do doskonała okazja, żeby skusić się na lokalne przysmaki na czele z fondue. Niezliczone smaki pralinek dla łasuchów i gatunki serów dla fanów wytrawnych smaków to jedno z tych doświadczeń, których nie warto sobie odmawiać w Szwajcarii.

Lot do Zurychu – obniż koszty podróży

Podróż to jeden z tych aspektów weekendu w Szwajcarii, na którym można naprawdę wiele zaoszczędzić, szczególnie planując lot z wyprzedzeniem. Na przelot z Warszawy do Zurychu trzeba zarezerwować około 2 godzin. Warto jednak porównać ceny różnych przewoźników.

The post 3 nieoczywiste miejsca na weekendowy wypad w Europie appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.