Wielka Sobota na Korfu, czyli uwaga na garnki!

Odwiedzając Korfu w Wielką Sobotę uważajcie, by nie dostać w głowę garnkiem Gliniane naczynia i miski wyrzuca się tu z okien na ulicę. Część z mieszkańców wyspy uznaje, że zwyczaj ten wywodzi się od Wenecjan, inni uważają, że wyrzucanie naczyń na ulicę symbolizuje wiosnę i nowe uprawy, które zbiera się do nowych naczyń.

Wielkanoc w Australii bez królika?

W dalekiej Australii króliki uznawane są za szkodniki, które niszczą lokalne uprawy. Zdecydowanie większą sympatią cieszy się inne urocze zwierzątko – wielkouch króliczy. Kampania na rzecz zastąpienia znanego nam królika wielkanocnego na wielkoucha trwa w Australii od 1991 roku. Obecnie prędzej natkniecie się w Australii na czekoladowego wielkoucha, zwanego tez Wielkouchem Króliczym lub Bilby Wielkouch niż na znanego nam zajączka. Co ciekawe część dochodów ze sprzedaży czekoladowej kopii jest przeznaczana na ochronę wielkoucha.

Wielkanoc na Sycylii tylko dla osób o mocnych nerwach…

W miejscowości Prizzi na Sycylii można się niezle wystraszyć. Mieszkańcy miasta noszą bowiem przerażające maski i czerwone szaty, które mają symbolizować diabły. Każdy z przebranych tak mieszkańców dręczy tyle dusz ile zdoła. Owe dręczenie odbywa się do południa i polega na zmuszaniu jak największej ilości osób do zapłacenia za drinki. Po południu Dziewica Maryja i zmartwychwstały Chrystus ratują świat, przeganiając diabły z pomocą aniołów.

Wielkanoc w Waszyngtonie, czyli turlaj jajko!

Od ponad 130 lat w Białym Domu, a w zasadzie na trawniku przed Białym Domem, odbywa się Easter Egg Roll, czyli wielkanocne turlanie jajka. Kolorową pisankę turla się po trawie z użyciem dużej drewnianej łyżki. Wygrywa ten kto szybciej dotoczy całe jajko. Nad wszystkim, zgodnie z tradycją, czuwa prezydent.

Hiszpańska Wielkanoc aż włos się jeży…

W miasteczku Verges w Wielki Czwartek na ulicach miast odbywa się tradycyjny taniec śmierci, czyli “dansa de la mort”. Mieszkańcy przebierają się w kostiumy szkieletów i paradują po mieście niosąc pudła z popiołem. Makabryczny taniec rozpoczyna się o północy i trwa trzy godziny.

Wielkanoc we Francji, czyli czas na ogromny omlet

Na głównym rynku francuskiego miast Haux w Wielki Poniedziałek odbywa się smażenie gigantycznego omleta. Do jego produkcji zużywa się ponad 4500 jaj a spróbować może go nawet i tysiąc osób. Tradycja sięga czasów Napoleona, kiedy to przechodząc z całą swoją armią przez południową Francję, zatrzymał się w Haux na posiłek. Mieszkańcy miasta zaserwowali przybyszom omlety.

Wielkanoc w Norwegii z kryminałem w tle

Każdy miłośnik kryminałów wie, że Skandynawia kryminałem stoi. W Norwegii kryminały odgrywają też istotną rolę w obchodzeniu Świąt Wielkanocnych. Specjalnie na Wielkanoc wydawane są książki zwane jako “wielkanocne thrillery” znana jako Paskekrimmen. Podobno tradycja sięga 1923 roku, kiedy najnowsza część powieści kryminalnych była promowana w gazetach w taki sposób, że do złudzenia przypomniała prawdziwe wiadomości, przez co wiele ludzi uznało je za autentyczne doniesienia.

Wielkanoc w Finlandii – uwaga na czarownice!

W Finlandii dzieci malują swoje twarze, wiążą chusty na głowach i przebierają się za… czarownice. Spacerując po ulicach z wierzbowymi gałązkami przyozdobionymi piórami, proszą spotkanych na ulicach ludzi o czekoladowe jajka. Co ciekawe w niektórych zachodnich regionach Finlandii przed domami rozpala między Wielkim Piątkiem a Niedzielą Wielkanocną rozpala się ogniska, by w ten sposób przegnać latające na miotłach czarownice.

Wielkanocny wybuch we Włoszech

Trzeba przyznać, że mieszkańcy Florencji hucznie obchodzą Wielkanoc. Ulicami miasta przechodzi pochód ludzi w kolorowych strojach z XV wieku, którzy pchają ozdobny, wypełniony fajerwerkami wóz. Pochód dociera do drzwi katedry, gdzie arcybiskup podpala wóz, a wszyscy zebrani mogą obserwować dwudziestominutowy pokaz fajerwerków.

Wielkanocne lanie śledzia w Irlandii

Na ulicach irlandzkich miast w Wielką Sobotę odbywa się niezwykły pochód, któremu przewodzi lokalny rzeźnik niosąc na długim kiju śledzia – symbol trwającego postu. Uczestnicy pochodu demonstrują swoje zmęczenie trwającym zbyt długo postem, bijąc kijami i pałkami zawieszonego śledzia. Tak zmasakrowany śledź trafia wprost do rzeki, a na jego miejsce rzeźnik zawiesza barani udziec, symbol uroczystego świętowania i ucztowania.

Ciekawi jesteśmy, które z wielkanocnych zwyczajów zaskoczyły Was najbardziej. Czy uczestniczyliście już może w którychś z nich?

The post Najciekawsze zwyczaje wielkanocne na świecie appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Wyjazd na Korfu od strony praktycznej

Przelot na Korfu trwa 2 h 20 min. (w zależności od miasta wylotu w Polsce). Oferty wypoczynku na Korfu znajdziecie w zasadzie w każdym biurze podróży m.in. w ITACE. Przy odrobinie szczęścia zwłaszcza na początku sezonu można trafić na atrakcyjne cenowo propozycje samego przelotu lub całego pakietu. Bezpośrednie przeloty na grecką wyspę mają w swojej ofercie linie lotnicze WizzAir i Ryanair. Większość atrakcji położona jest w niewielkiej odległości od siebie, co w praktyce oznacza, że jeśli nie lubicie planować, można wyspę zwiedzać spontanicznie. Niektóre atrakcje będą wymagały włożenia nieco wysiłku, by do nich dotrzeć, ale o tym w dalszej części artykułu. Walutą obowiązującą na wyspie jest Euro, w większości miejsc można swobodnie płacić kartą, w mniejszych tawernach mile widziana będzie gotówka. Korfu położone jest bardzo blisko Albanii. Jeżeli chcecie w trakcie pobytu zwiedzić dwa kraje to bez problemu dostaniecie się tam promem.

O czym warto wiedzieć zwiedzając atrakcje Korfu

Korfu różni się klimatem od Krety, Rodos czy często porównywaną ze względu na rozmiar wyspą Zakynthos. Wynika to z wyższej amplitudy opadów w ciągu roku. Znajdziecie tu bardzo dużo zieleni, piękne plaże, zapierające dech w piersiach widoki, ale i sporo zabytków, które warto zobaczyć. Na wyspie funkcjonuje transport lokalny, jednak najlepiej poruszać się po niej wynajętym samochodem lub skuterem. Niestety jakość dróg pozostawiają wiele do życzenia. Pierwszy raz mieliśmy też sytuacje, że nawigacja wskazywała nam przejazdy po polnych drogach lub drogach, gdzie brakowało nawierzchni. Dlatego wybierając taką opcję zwiedzania wyspy, warto wziąć pod uwagę wypożyczenie auta z pełnym ubezpieczeniem. Po drogach poruszajcie się uważnie i powoli.

Zastanawiając się nad tym, kiedy wybrać się na wyspę, warto mieć w głowie to co powiedziała nam Dorota Kamińska, autorka bloga “Sałatka po grecku”, że pogoda na Korfu jest jak kobieta – zmienna. Wczesna wiosna raczej nie rozpieści nas wysokimi temperaturami a woda w morzu będzie jeszcze…rześka. Wakacje to czas wzmożonego ruchu turystycznego i wyższych temperatur, dla tych którzy unikają tłumów, warto pomyśleć o maju lub wczesnej jesieni.

Korfu Aktualna pogoda na Korfu

Jedzenie na Korfu jest bardzo smaczne. Znajdziecie tu spory wybór dań lokalnych inspirowanych kuchnia włoską, których warto spróbować: Pastitsada, sofrito, bourdetto. W końcu Korfu podobnie jak Kreta przez długi czas było pod panowaniem Wenecjan.

Nasze filmy ze zwiedzania wyspy

Tym razem, przed wyjazdem na nasze wakacje mieliśmy w głowie zarys tego co chcielibyśmy zobaczyć i nakręcić. Mamy nadzieje, że nasz vlog oraz film z pięknymi widokami Korfu pomoże Wam zapanować pobyt i zwiedzanie.

Vlog z Korfu

Najpiękniejsze miejsca Korfu z drona

Korfu – co warto zobaczyć na tej greckiej wyspie

Poniżej lista miejsc, które według nas warto odwiedzić będąc na wyspie. Pomimo pogody w kratkę i ograniczonego czasu udało nam się zwiedzić bardzo dużo. Korfu to wyspa piękna widokowo, różnorodna z pięknymi plażami, zatokami, górami i bujna zielenią. Na minus jakość dróg o których już wspominaliśmy. Natomiast najjaśniejszym punktem jest według nas stolica wyspy.

Kerkyra – Corfu Town

Według nas absolutny “must see” wyspy. Corfu Town, a w zasadzie Kerkyra, bo tak mieszkańcy nazywają stolicę wyspy, to miejsce, które koniecznie musicie odwiedzić. W 2007 roku Stare Miasto zostało wpisane na listę UNESCO. W Corfu Town każdy znajdzie coś dla siebie. Ci bardziej zainteresowani historią, powinni zajrzeć m.in. do Muzeum Archeologicznego, pospacerować po Starej Fortecy. To co jednak ujęło nas w Kerkyrze najbardziej, to ten bliżej nieokreślony klimat… Spacerując po mieście niemal od razu w głowie rodzi się pytanie: Czy to na pewno Grecja? Dla nas stolica wyspy to taka mieszanka Włoch i Chorwacji. Wąskie uliczki, suszące się nad nimi pranie powieszone na sznurkach, tawerny i małe kafejki przywodzą na myśl włoskie miasteczka. Białe marmurowe płyty, grube mury i zielone okiennice kojarzą nam się z klimatem chorwackiego Dubrownika. Idealnym sposobem na poznanie miasta jest właśnie rozsmakowanie się w jego atmosferze, zajrzenie w mniejsze wąskie uliczki, spróbowanie lokalnej kuchni: mięsnego sofrito, pastisady, a na deser warto zamówić deser z kumkwatu owocu, który uchodzi za symbol wyspy.

Do Kerkyry można dostać się komunikacją lokalną lub samochodem. W mieście znajdziecie kilka parkingów z czego najpopularniejsze to Parking 1 i Parking 2.

Punkt widokowy Kanoni

Kanoni, to jedno z tych miejsc, które są wizytówką wyspy. Każdy, kto przylatuje na wyspę, już w samolocie może podziwiać widok na słynną niewielką wysepkę i położony na niej biały monastyr. Budowla jest niewielka, a jej śnieżnobiałe ściany i pomarańczowy dach kontrastują z błękitnym morzem, tworząc widok, który znajdziecie na wielu pocztówkach. Za monastyrem, na błękitnym morzu, znajduje się zielona wysepka, słynne Pontikonisi, czyli Mysia Wyspa. Według mitologii malutka niczym oliwka wyspa, to nic innego jak statek Feaków, który został zamieniony przez Posejdona w kamień. Na Mysiej Wyspie znajduje się jeden z ważniejszych kościołów na Korfu – kościół Chrystusa Pantokratora. Jeśli będziecie przylatywać na Korfu o wschodzie słońca wypatrujcie tych pięknych widoków z okien samolotu, a następnie przyjedźcie tu, by zobaczyć opisane wyżej widoki z podchodzącymi do lądowania samolotami w tle… Wszyscy fani awiacji będą zachwyceni bliskim kontaktem z podchodzącymi do lądowania maszynami. Na skarpie znajdują się restauracja oraz kawiarnia z których doskonale widać ścieżkę podejścia i płytę charakterystycznego, słynnego wśród pilotów lotniska.

Sidari oraz Kanał Miłości – Canal d’Amour

Canal d’Amour, Kanał Miłości, usytuowany na północno-zachodniej części wybrzeża w miejscowości Sidari, jest jedną z czołowych atrakcji wyspy. Co ciekawe, miejsce jest całkowicie stworzone przez matkę naturę, majestatyczne klify z piaskowca otoczone lazurowym morzem, robią niesamowite wrażenie wyglądem przypominając warstwy pysznego tortu. Idealne miejsce na romantyczne chwile we dwoje.  Jedna z wersji legendy głosi, że aby zapewnić sobie powodzenia u płci przeciwnej wystarczy wskoczyć do wody z klifu, przepłynąć wąski przesmyk, między skałami. Jeśli para zrobi to razem, już nigdy się nie rozstanie.

Byliśmy tam dwa razy, m.in. o wschodzie słońca kiedy na miejscu nie było absolutnie nikogo. Różnicę możecie zobaczyć na naszych zdjęciach i filmie.

W pobliżu Canal d’Amour znajdziecie szerokie piaszczyste plaże z łagodnym zejściem do wody, a także spory wybór mniejszych i większych restauracji. Odwiedzając wyspę w maju, nie mieliśmy problemu z zaparkowaniem samochodu niedaleko jednej z restauracji. W sezonie bywa tu dość gwarno i tłoczno.

Angelokastro – Zamek Aniołów

Angelokastro, czyli Zamek Aniołów, to pozostałości bizantyjskiej budowli. Jego usytuowanie na wzgórzu, a w zasadzie na stromym klifie, daje możliwość podziwiania zapierających dech w piersi widoków, zwłaszcza w promieniach zachodzącego słońca. Wejście na zamek zajmuje ok. 15 min. Wstęp do godziny 18:00 płatny ok. 2 EUR. Angelokastro możecie zobaczyć na naszym filmie.

Film z naszego Facebooka:

Porto Timoni – Double Bay

Film z naszego Facebooka:

Porto Timoni, to plaża, a w zasadzie dwie zatokowe plaże położone w miejscowości Afionas. Zwłaszcza w sezonie warto wybrać się do Porto Timioni odpowiednio wcześniej. Po pierwsze, łatwiej z miejscem parkingowym, po drugie do plaż idzie się ok. 1 km zboczem góry po kamieniach co zdecydowanie lepiej zrobić przy niższej temperaturze. Po dojściu na miejsce czekają was dwie zatokowe plaże z przeźroczystą szafirowo-turkusową wodą. Polecamy zabrać wygodne obuwie zarówno na czas schodzenia do plaż, jak i na potrzebę wchodzenia do wody. Jeśli będziecie chcieli spędzić w Porto Timoni więcej czasu, pomyślcie o prowiancie, na plażach nie ma restauracji ani barów.

Paleokastritsa – najpiękniejsza miejscowość wypoczynkowa

Mój osobisty faworyt wśród miejscowości wypoczynkowych na Korfu. Znajdziecie tu sześć zatokowych plaż, z których każda zachwyci was widokami. Część z nich, te najbardziej oblegane są piaszczyste, pozostałe kamieniste. Niektóre z plaż dostępne są jedynie z wody. Jeśli będziecie chcieli je odwiedzić, warto rozejrzeć w propozycjach lokalnych rejsów.

Film z naszego Facebooka:

Cape Drastis – pocztówka z Korfu

Przylądek Cape Drastis, to miejsce rodem z pocztówek. Atrakcja znajduje się niedaleko miejscowości Peroulades. Wybierając się tutaj pamiętajcie o wygodnych butach. Od prowizorycznego parkingu czeka was krótki spacer w dół do punktu widokowego. Natomiast na samym dole po minięciu punktu widokowego jest niewielka plaża. Przy Cape Drastis nie ma oficjalnego parkingu, samochód możecie zostawić na poboczu szutrowej drogi.

Logas Beach – 7 heaven

Logas Beach, zwane jest także Sunset Beach. Nic dziwnego, bo idealnie nadaje się na zachody słońca. Sama plaża jest niewielka położona u stóp stromego klifu. Na górze znajduje się restauracja 7th Heaven i parking. Restauracja posiada niewielki szklany taras, z którego rozpościera się widok na klif. Osoby z lękiem wysokości mogą poczuć lekki dreszczyk emocji wchodząc na przeźroczystą platformę.

Tron Cesarza – Kaisers Throne – punkt widokowy

Nazwę miejsce zawdzięcza cesarzowi Wilhelmowi II, który właśnie tutaj przychodził podziwiać zachody słońca. Nie ma się co dziwić, Tron Cesarza to idealne miejsce dla wszystkich tych, którzy szukają na Korfu malowniczych widoków. Punk widokowy znajduje się w miejscowości Plekas, położonej mniej więcej w połowie wysp. Jeśli spojrzycie na wybudowaną dla turystów kładkę do podziwiania m.in. panoramy miasta Korfu, nazwa tron nabierze jeszcze innego wydźwięku Wstęp na Tron Cesarza jest bezpłatny.

brak zdjęć, jest na naszym vlogu (7:55).

Pantokrator – najwyższa góra Korfu

Najwyższy szczyt wyspy (906 m.n.p.m.), na który bez problemu dostaniecie się samochodem. Chociaż samo miejsce przytłacza nieco ilością różnego rodzaju anten i nadajników, to widok na sąsiadującą z Korfu Albanię, robi wrażenie.

brak zdjęć, jest na naszym vlogu (1:33)

Ruin of a villa – drone spot na Korfu

Na koniec coś ekstra dla fanów latania dronem. Sami byliśmy tutaj dwa razy w ciągu dnia i wieczorem. Na jednym z górzystych zakrętów znajduje się ruina opuszczonej willi. Obok niej można zaparkować samochód. To dobre miejsce aby zrobić postój w trakcie samochodowej wędrówki przez góry. Z willi jest bardzo ciekawy widok na wioskę Doukades. Takie ujęcie znalazło się w naszym filmie (1:21) i jest jednym z ulubionych Michała.

Podsumowanie pobytu na Korfu

Korfu to wręcz idealny pomysł na tygodniowy wyjazd. Na wyspie każdy znajdzie coś dla siebie od malowniczych plaż, po zapierające dech w piersiach widoki aż po zabytki. Jednym słowem, dla każdego coś dobrego! I to jedzenie…

The post Najpiękniejsze widoki Korfu – atrakcje greckiej wyspy w obiektywie Prosto o podróżach appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Kim jest pilot wycieczek i na czym polega jego praca?

Sylwia: Sylwia: Olga, jak często słyszysz od przyjeżdżających turystów podobne stwierdzenie, że ty to w zasadzie masz nieustające wakacje?

Olga: Na szczęście moi turyści widzą, że praca pilota wycieczek to praca 24/7 i takie stwierdzenie prawie wcale nie pada. Kiedy nasi klienci odpoczywają, zwiedzają świat, cieszą się wakacjami my, piloci, przewodnicy musimy wyprzedzać ich oczekiwania i prośby o dwa kroki a nawet 2 dni. Musimy upewnić się, że to, co nasi klienci mają w umowie będzie w pełni zrealizowane. Aby tak się stało to pilot ciągle coś potwierdza – rozmawia z kontrahentami, hotelarzami czy przewodnikami. To piloci dbają o to, aby wyjazd był udany. To my musimy np. pomyśleć o tym aby autokar, do którego wróci nasza grupa był przyjemnie schłodzony i upewnić się, że hotel przygotował taką liczbę pokoi jaka widnieje na voucherze. To tylko dwa z miliona przykładów. Czy to są wakacje? Napewno nie. To praca całą dobę. Zatem jeżeli ktoś myśli, że ta praca polega na zwiedzaniu świata i nieustannych wakacjach to jest mocno w błędzie.

S: Praca przez całą dobę, jak powiedziałaś… Na czym w takim razie polega praca pilota wycieczek?

O: Zgodnie z prawem pilot wycieczek to osoba, która czuwa, w imieniu organizatora turystyki, nad sposobem świadczenia usług na rzecz klientów; przyjmuje od nich zgłoszeń dotyczące związanych z tym uchybień; sprawuje nad klientami opiekę w zakresie wynikającym z umowy oraz wskazuje lokalne atrakcje oraz przekazuje podstawowe informacje dotyczące odwiedzanego kraju i miejsca. W rzeczywistości ta definicja nie wyczerpuje roli pilota wycieczek. Po wejściu do autokaru stajemy się pogodynką, lekarzem, konfesjonałem, tłumaczem, encyklopedią i mechanikiem autokarowym. To wszystko oczywiście w cudzysłowie. To my jesteśmy na pierwszej linii frontu, gdy pokój w hotelu nie spełnia oczekiwań klientów; to my często obrywamy za odwołane lub opóźnione loty z przyczyn niezależnych od organizatora; to my dostajemy „po głowie” jeśli we Włoszech podany zostanie gościom makaron „al freddo” czyli na zimno, kiedy na zewnątrz upał 42C – „bo napewno im się nie chce tego podgrzać”. Musimy odpowiednio przygotować klienta na makron „na zimno”, na deszcz w Wenecji, na 6 godzin poza autokarem czy choćby na taksę klimatyczną, która należy uiścić opuszczając hotel. 

S: WOW! To brzmi jak dzień z życia Superwoman! Skąd u Ciebie narodził się pomysł pracy w turystyce? Zawsze marzyłaś o takiej pracy?

O: Moja przygoda z turystyką zaczęła się przypadkiem. Jedno z biur podróży poszukiwało pilota na Włochy. Szukało osoby znającej kraj, realia i język. Sercem i rodziną zawsze związana byłam z Półwyspem Apenińskim. To tam jest moja druga ojczyzna. Jednakże nie miałam pojęcia o pracy pilota. Skończyłam filozofie, ze specjalizacją z etyki. Nie miałam uprawnień do pilotowania imprez turystycznych i pojęcia o tej pracy. Dlatego zaczęłam od kursu pilota wycieczek. Do tego dołożyłam chęci i zapał. Tak rozpoczęła się moja przygoda z pilotażem, która trwa już prawie 17 lat. 

Jak zacząć pracę pilota wycieczek?

S: Czyli, żeby rozpocząć pracę pilota studia kierunkowe nie są potrzebne?

O: Jak wspomniałam, moje studia miały się nijak do wykonywanego zawodu. Co jednak nie przeszkodziło mi rozpocząć pracę w turystyce. Piloci wycieczek mają różne wykształcenie i nie jest powiedziane, że wyłącznie po turystyce i rekreacji można pracować w tym zawodzie. Wśród nas są osoby po studiach humanistycznych, filologicznych a nawet kierunkach ścisłych. Twoje wykształcenie, niekoniecznie związane z branżą, może przydać Ci się podczas pilotowania bowiem w pilotażu ważna jest wiedza interdyscyplinarna. Jednak ważne jest przygotowanie zawodowe. Ludziom wydaje się, że każdy – tak z ulicy – może wsiąść do autokaru i poprowadzić wycieczkę. Tak nie jest. Trzeba zdobyć wiedzę i umiejętności na temat pilotażu, bowiem dzięki temu wiesz, jak zachować się w określonych sytuacjach. Kurs pilota wycieczek to podstawa. Pilot wycieczek uczy się przez całe życie. Ja dodatkowo ukończyłam kurs rezydenta turystycznego oraz szkolenie dla trenerów pilotażu i przewodnictwa, dzięki czemu teraz jestem trenerem w firmie szkoleniowej Kadry Turystyki, która kształci nowych pilotów wycieczek i rezydentów turystycznych.

S: Kiedy zaczęłaś swoją przygodę z pilotażem?

O: Zaczęłam pilotować tak na stałe w 2004 r. Sercem byłam, jestem i pewnie zawsze będę we Włoszech. Ze względu na język angielski pilotowałam również na Kubie, rejsy na Antyle i Karaiby.

Kulisy pracy pilota wycieczek

S: Czyli już to trochę trwa, ciekawa jestem, czy pamiętasz jeszcze swój pierwszy wyjazd? Wszystko poszło zgodnie z oczekiwaniami? Może coś Cię zaskoczyło?

O: (Śmiech). Pamiętam We Włoszech nic nie idzie gładko! To była majówka czyli najbardziej gorący i morderczy okres w turystyce. Cały świat przyjeżdża do Włoch – no, w dużym uogólnieniu, bowiem każdy pilot pewnie poda kierunek, który on pilotuje. We Włoszech często bywa tak, że coś nie funkcjonuje tak jak powinno. Ja, „najmądrzejsza na kierunku”, płynę z grupą z Neapolu na Capri. Mam wcześniej kupione bilety, mam potwierdzenie, itd. Podchodzę do kasy, pokazuje voucher a pan w informuje mnie, że moje bilety zostały właśnie odsprzedane grupie Niemców za 22 euro więcej na osobie. 72 osoby czekają na mnie w piętrowym autokarze, w upale na parkingu a ja muszę wrócić i powiedzieć im, że Capri to zobaczymy ale na zdjęciach… Udało się popłynąć, ale musiałam użyć twardego fortelu.

S: Gratuluję nerwów ze stali i skuteczności. Pewnie takich sytuacji mogłabyś przytoczyć więcej, ale pewnie są też takie, które miło wspominasz?

O: Praca w turystyce to praca w usługach. Jeśli nie jesteś empatyczny to zawód pilota wycieczek nie jest dla Ciebie.Mam masę wspaniałych wspomnień. Poznałam fantastycznych ludzi. Najmilej wspominam skromne, starsze osoby, które mówią, że „gdyby nie Pani to ten Rzym, to taki ciężki, Olusiu”. A to nie ja… To praca pań przewodniczek, programu, atmosfery i ludzi, którzy ją tworzą. Ja to tylko wszystko spinam.

S: “Polak na wakacjach”, funkcjonuje na ten temat sporo stereotypów, ale czy są one nadal aktualne?

O: Niestety, często bywa, że nie potrafimy się należycie zachować. Jednak to się zmienia, myślę, że co roku jest coraz lepiej. Sporo w tym temacie może zrobić pilot, bowiem to my opowiadamy, jakie są zasady zachowania się w danym kraju; co można a czego lepiej nie robić. Przygotowujemy naszych turystów. Jednak kultura osobista, jak samo określenie mówi, zależy od osoby a nie od kogoś trzeciego.

Czas wolny i włoskie rekomendacje

S: Sporo podróżujesz, na tym polega twoja praca. Czy pilot wycieczek, ma czas na własny wypoczynek? Jakie są twoje tegoroczne wakacyjne plany?

O: Magari! (red. włoski: może). Nie byłam na urlopie od 2003r. Jestem człowiekiem pracy! Ale…w tym roku jadę z moimi przyjaciółmi, nota bene moim pierwszym kierowcą, z którym zaczynałam jeździć jako pilot, na wakacje do Chorwacji. Nigdy tam nie byłam. Aczkolwiek z przyjemnością wracam do Włochy. Tam mam tlen niezbędny mi do życia!

S: Życzę zatem udanych wakacji. Czy jako miłośniczka Włoch masz jakieś ukochane miejsce?

O: Toskania z renesansem, Medyceuszami i.. najpiękniejszymi męskimi pośladkami :). I Campania z Neapolem, przaśnym stylem życia i sercem na dłoni.

S: Zachęciłaś mnie, wpisuję sobie Toskanię na “wyjazdową listę” (śmiech). Masz jakieś rady dla tych, którzy wybierają się do Włoch po raz pierwszy?

O: Żeby wszelkie bolączki, smutki i żale zostawił w domu! Szkoda życia i Włoch na lamentowanie! La vita w bella! Życie jest piękne! Szczególnie we Włoszech.

S: Olga, co byś radziła osobom, które chciałby zostać pilotami wycieczek?

O: Zachęcam do udziału w kursie pilota wycieczek. Dowiecie się, na czym polega praca w tym zawodzie, jakie są jej blaski i cenie. Ze zdobytą wiedzą i umiejętnościami łatwiej Wam będzie odnaleźć się w autokarze, na trasie i w kraju, do którego pojedziecie. Może Wam się przydać Podręcznik pilota wycieczek, który stanowi takie kompendium wiedzy na temat pilotażu wycieczek krajowych i zagranicznych.

S: Czego mogę Ci życzyć na zakończenie naszej rozmowy?

O: Poproszę o zdrowie i siłę. Resztę wózka jakoś uciągnę dziękuję serdecznie i zapraszam do Włoch.

S: Zatem życzę Ci zdrowia. Dziękuję za rozmowę, a czytelników naszego bloga, w ślad za Olgą, zapraszam do słonecznej Italii.

The post Wieczne wakacje? – jak naprawdę wygląda praca pilota wycieczek. appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Alhambra – dawniej i dziś

Alhambra była świadkiem licznych konfliktów zbrojnych, w końcu jej masywne, długie ponad 2 km mury, miały za zadanie chronić m.in. pierwszego arabskiego władcę z dynastii Nasrydów – Muhammada I Ibn Yusufa. Nie jest to jednak jedyna funkcja jaką pełniła Alhambra. Przez lata panowań kolejnych arabskich władców, była stale przebudowywana i upiększana. Gdybyśmy mogli cofnąć się w czasie, zobaczylibyśmy jak za jej murami rozkwita nauka, poezja, muzyka, jak w pałacowych zamkach kwitną rozmaite dworskie intrygi. Ludność, niezależnie od warstw społecznych, mogła korzystać z meczetów, szkół, łaźni, które znajdowały się na terenie kompleksu.

Przez 250 lat Alhambra była miejscem okazałym i pięknym, o czym można przekonać się po dziś dzień, spacerując po doskonale zachowanych królewskich komnatach, krużgankach, ogrodach. Po śmierci ostatniego arabskiego władcy, Alhambra dostała się pod rządy katolickich władców, którzy zachwyceni jej pięknem, postanowili zachować jej charakter, dodając symbole chrześcijańskie.

Niestety, z biegiem lat obiekt stopniowo popadał w ruinę, o mały włos a w trakcie inwazji wojsk napoleońskich zostałby wysadzony w powietrze! Na szczęście od 1870 roku zaczęto przywracać Alhambrze dawną świetność, w 1984 roku obiekt został wpisany na listę UNESCO i od tego czasu z roku na rok przyciąga coraz więcej turystów. Obecnie, żeby mieć pewność, że uda nam się zwiedzić to miejsce, warto pomyśleć o zakupie biletu jeszcze przed wyjazdem, zwłaszcza, jeśli planujemy wyjazd do Hiszpanii w okresie letnim.

Nasz plan zwiedzania Alhambry

Alhambra to kompleks, który składa się z kilku obiektów, dlatego na jej zwiedzanie warto poświęcić minimum 2 godziny. Nasze zwiedzanie Alhambry rozpoczęliśmy od Alcazaby, najstarszej części kompleksu. Surowa forteza z dwoma wieżami, dawniej służyła strażnikom do obrony miasta, dzisiaj jej wieże są idealnym punktem widokowym. Ze strażnicy Torte de la Vela można podziwiać pałac, ogrody i oczywiście góry Sierra Nevada. Duże wrażenie zrobiła też na nas Brama Sprawiedliwości (Puerta de la Justucia) przy której dawniej rozstrzygano spory między mieszkańcami miasta. Mając w głowie widoki z Alcazaby, udaliśmy się do Generalife, czyli XIV-wiecznego letniego pałacu z otoczonymi pełnymi cyprysów, magnolii i fontann. Patrio de los Cipreses i Patio de la Acequia z basenem i okazałą fontanną zrobiły na nas największe wrażenie. To idealne miejsce na zdjęcia i odpoczynek.

Po krótkim relaksie ruszyliśmy do Pałacu Karola V (Palacio de Carlos V). Dla niektórych obiekt pasuje do Alhambry jak kwiatek do kożucha. Prosta forma pałacu, zwłaszcza w porównaniu do znajdującego się obok Pałacu Nasrydów, sprawia wrażenie… pozbawionego splendoru… Co ciekawe, jest to jedno z największych osiągnięć architektury renesansowej w Hiszpanii. Zaledwie kilka kroków od Pałacu Karola V znajduje się najbardziej okazała budowla z całego kompleksu Alhambra, czyli słynny Pałac Nasrydów (Palacios Nazaries).

To tu mieszkali muzułmańscy władcy z całymi rodzinami. Pełne przepychu dekoracje, pełne misternych zdobień wykonanych w drewnie, kafle azulejos, okna otoczone panelami dekoracyjnymi, drewniane sufity, wyglądające jak plastry miodu to tylko niektóre elementy jakie zachwycają w pałacowych wnętrzach. Dziedziniec Lwów (Patio de los Leones) to miejsce, w którym zatrzymaliśmy się na dłużej. Fontanna otoczona ze wszystkich stron smukłymi kolumnami, to chyba miejsce najczęściej uwieczniane na zdjęciach z pałacu. Planując wizytę w Pałacu Nasrydów należy pamiętać o kilku rzeczach, po pierwsze wchodzicie tam na konkretną godzinę, po drugie przy wejściu sprawdzana jest zawartość waszych plecaków, po trzecie bilet należy okazać przy wejściu. O ile w samym pałacu możecie zostać ile chcecie o tyle ilość wejść jest limitowana, dlatego warto o zakupie biletu pomyśleć wcześniej.

Kiedy zwiedzać Alhambrę?

Granadę od popularnych miejscowości wypoczynkowych na wybrzeżu Costa del Sol lub Costa Almeria dzieli około 2 godziny jazdy samochodem. Jeśli tylko możecie, warto unikać wizyty w Alhambrze w miesiącach letnich z uwagi na wysokie temperatury (nawet powyżej 35 st. C w cieniu) oraz ze względu na większą ilość turystów. Zimą robi się chłodniej, a czasem nawet spadnie śnieg. Najlepszymi miesiącami, naszym zdaniem, będzie wiosna i wczesna jesień. Jeśli planujecie zostać w Grenadzie nieco dłużej niż jeden dzień, to warto pomyśleć o zwiedzaniu Pałacu wieczorem. Prócz efektów wizualnych, można (tak twierdzą niektórzy) zaobserwować zjawiska paranormalne.

Alhambra – informacje praktyczne

Bilet do Alhambry kupiliśmy tutaj. Dla dzieci do 12 roku życia wejście jest bezpłatne. Na stronie znajdziecie różne warianty zwiedzania, najbardziej popularnym jest Alhambra General, czyli zwiedzanie całej Alhambry łącznie z pałacem. Koszt 14,85 Euro dla osoby dorosłej. Po wybraniu ilości biletów zostaną wskazane dostępne godziny zwiedzania Pałacu Nasrydów. Trzeba ich przestrzegać. Bilet ważny jest na konkretny dzień. Inną formą zwiedzania Alhambry jest wybranie opcji grupy zorganizowanej, takich ofert znajdziecie sporo w internecie. Alhambra to też żelazny punkt zwiedzania w każdym biurze podróży przy wycieczkach objazdowych lub w formie tzw. wycieczek fakultatywnych możliwych do zrealizowania w trakcie pobytów w kurortach.

Alhambra – czy warto?

Jak to zwykłe z popularnymi miejscami bywa, istnieje obawa, że miejsce, które tak pięknie wygląda na retuszowanych zdjęciach, w przewodnikach, zawodzi na żywo… W przypadku Alhambry możecie być pewni, że w zestawieniu rzeczywistość vs oczekiwania, rzeczywistość przewyższy oczekiwania a Pałac Nasrydów jest po prostu niesamowity Ale żeby mieć stuprocentową pewność jak jest naprawdę, musicie przekonać się sami. My polecamy! Trochę żałujemy, że nie zostawiliśmy sobie więcej czasu na zwiedzenie Grenady.

The post Alhambra, oczekiwania kontra rzeczywistość – sprawdzamy czy warto! appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Jak powstała nazwa Caminito del Rey?

Nazwa Caminito del Rey powstała za sprawą robotników, którzy z ust do ust przekazywali sobie dumnie, że w trakcie pracy chodzili tą samą ścieżką, którą przemieszczał się król Hiszpanii Alfonso XIII podczas inauguracji elektrowni wodnej. Caminito del Rey to w tłumaczeniu na język polski Ścieżka Króla.

Dnem wąwozu Desfiladero de los Gaitanes przepływa rzeka Guadalhorce. W 1921 roku powyżej wąwozu wybudowano tamę, tworząc w ten sposób trzy zbiorniki wodne. Natomiast w miejscowości El Chorro, która znajduje się przy ujściu z wąwozu znajduje się elektrownia wodna. Tak więc całość tego terenu czyli zbiorniki wodne, system tam, rzeka płynąca wąwozem oraz elektrownia wodna stanowią jeden wielki organizm, który produkuje prąd. Początkowo, słynna dzisiaj atrakcja Caminito del Rey była niczym innym jak drogą po której przemieszczali się pracujący w elektrowni wodnej robotnicy. Wąska, przylegająca do pionowych ścian wąwozu ścieżka, zbudowana z betonowych platform, ułatwiała transport materiałów między poszczególnymi odcinkami elektrowni. Swoją aktualną nazwę zawdzięcza królowi Hiszpanii Alfonso XIII, który pojawił się na uroczystej inauguracji elektrowni. Chociaż monarcha przebył tylko fragment uczęszczanej przez pracowników drogi, to wystarczyło, by nadać jej adekwatną do sytuacji nazwę – Ścieżki Króla, czyli Caminito del Rey.

Najniebezpieczniejszy szlak w Europie

Po tym jak trasa przestała pełnić swoją pierwotną funkcję, piękno skalistego wąwozu Garganta del Chorro, pionowe wapienne skały mierzące nawet po kilkaset metrów wysokości (nawet 700 metrów), zaczęli doceniać miłośnicy górskiej wspinaczki. Niestety z biegiem lat trasa uległa zniszczeniu i mimo odpowiedniego sprzętu i doświadczenia jej przebycie dla niektórych kończyło się tragicznie. W latach 1999 i 2000 wypadki ze skutkiem śmiertelnym zmusiły władze do całkowitego zamknięcia szlaku, co jednak wcale nie oznaczało, że nagle miejsce opustoszało, od przejścia szlakiem nie odstraszała nawet kara wysokiej grzywny. Do dziś wpisując w Google “Caminito del Rey YouTube” można się natknąć na filmy z wyczynami śmiałków, którzy pokonują dziurawe jak ser szwajcarski betonowe kładki zawieszone nad przepaścią.

Nasz film z Caminito del Rey

Na naszym filmie możecie zobaczyć naszą całą wycieczkę Ścieżką Króla. Mieliśmy ogromną przyjemność, że szła z nami przewodniczka Reachel, Brytyjka, z wykształcenia geolog, pasjonatka przyrody. Również co warto podkreślić utalentowana story tellerka. Życzymy Wam abyście na nią trafili.

Nowe oblicze Caminito del Rey

Po kosztownej modernizacji, ponowne otwarcie Caminito del Rey nastąpiło w marcu 2015 roku. Od tej pory na pokonanie liczącej 7, 7 km trasy nie trzeba posiadać specjalnego sprzętu czy też umiejętności. Droga jest dostępna dla każdego turysty, któremu nie straszny spacer na zawieszonych nad przepaścią drewnianych kładkach. Na jej przejście należy poświęcić ok. 2 godziny. To powinno wystarczyć na podziwianie widoków, postoje no i oczywiście to czego nie można pominąć w Caminito del Rey, zdjęcia pięknych widoków i skalnych ścian z wapienia. Szlak można podzielić na dwa etapy, pierwszy zaczyna się od przejścia leśną szutrową ścieżką, drugi, znacznie bardziej okazały, to przejście drewnianymi kładkami zabezpieczonymi metalowymi poręczami. Zwieńczeniem i największą atrakcją wycieczki jest wiszący metalowy most rozciągnięty pomiędzy dwoma przeciwległymi ścianami wąwozu. Całą trasę pokonuje się w kaskach, które otrzymuje się w cenie biletu przy wejściu na szlak. Przestrzeganie tej zasady jest monitorowane przez obsługę.

Caminito del Rey – bilety, informacje praktyczne 

Od jakiegoś czasu szlak pokonuje się wyłącznie w jedną stronę. Za miejsca startu można obrać restaurację El Kiosko, przy której znajdziecie parking, a po przejściu ok. 260 m wejście Tunelem Largo na szlak. Jest to też ostatnia okazja do skorzystania z toalety i uzupełnienia prowiantu na drogę. Po wyjściu z wąwozu dojdziecie do miejscowości El Corro, skąd kursują busy dowożące z powrotem do restauracji (bilet do kupienia u kierowcy). Do Caminito del Rey dostaniecie się bez problemu samochodem, możecie zostawić auto na parkingu przy restauracji El Kiosko (to opcja którą my wybraliśmy) lub zaparkować przy stacji kolejowej El Chorro (Alora) a następnie autobusem wahadłowym (czas  przejazdu ok. 25 min.) przejechać do restauracji, podobnie będzie wyglądała organizacja podróży, jeśli zdecydujecie się na przyjechanie tu pociągiem z Malagi. W każdy poniedziałek obiekt jest zamknięty.

Godziny otwarcia

• od 2.01 do 25.03 – od 9:30 to 15:00
• od 26.03 do 28.10 – od 9:30 do 17:00
• od 29.10 do 30.12 od 9:30 do 15:00

Proponujemy godziny otwarcia zawsze sprawdzić na stronie.

O wycieczce do Caminito del Rey warto pomyśleć z wyprzedzeniem, zwłaszcza, jeśli planujecie wyjazd na południe Hiszpanii latem. Polecamy kupić bilet przez internet – link. Bilety sprzedawane są też bezpośrednio w kasie, sprzedaż limitowanej ilości wejściówek rozpoczyna się o 9:30. Wstęp na szlak odbywa się grupowo, tj. co 30 minut wpuszczana jest określona ilość osób. Do wąwozu niestety nie wejdą dzieci poniżej 8 lat. Na trasie obowiązuje zakaz palenia, a także używania selfie-stick’ów. Bilet wstępu kosztuje 10 EUR (akceptowany jest wydruk lub wersja elektroniczna na telefonie). Dzieci muszą posiadać dowód osobisty lub paszport.

Pogoda na szlaku

Przed wyruszeniem na wycieczkę do Caminito del Rey warto sprawdzić jaka jest tam aktualnie pogoda. Z uwagi na złe warunki atmosferyczne Caminito del Rey może zostać zamknięte, wiadomość o zamknięciu szlaku dostaniecie SMS-em. W zależności od tego, kiedy zamierzacie pojawić się w Caminito (pora roku i dnia), warto przemyśleć kwestię ubioru, rano może przydać się bluza (my korzystaliśmy). Okulary słoneczne i odpowiedni zapas wody, której na szlaku nie uzupełnimy to absolutna podstawa. Sprawdźcie pogodę w Caminito del Rey:

EL CHORRO Aktualna pogoda w El Chorro

Opinie o nowej Ścieżce Króla

Przygotowując się do wycieczki natkniecie się na opinie, że po modernizacji miejsce straciło dawny klimat i nie jest aż tak urokliwe oraz trąci komercją. My tam byliśmy i powiedzielibyśmy raczej, że jest bardzo bezpiecznie, organizacja jest wyśmienita, grupy puszczane w odstępach. Nie ma problemu ze zwiedzaniem i delektowaniem się pięknymi widokami. Oczywiście w kilku miejscach, tak zwanych “wąskich gardłach” bywają zatory. Jednak nad wszystkim czuwają przewodnicy, którzy współpracują ze sobą, aby doznania turystów były jak najlepsze. Zdecydowanie polecamy wycieczkę, która na długo zapadnie Wam w pamięci.

The post Caminito del Rey – zwiedzanie wąwozu (praktyczny poradnik) appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Puerto Nuevo najsłynniejszy most Andaluzji

Jeśli do tej pory nie słyszeliście o Rondzie, to bardzo możliwe, że to zdjęcie widzieliście już nie raz. Nic dziwnego bo most Puerto Nuevo jest nie tylko wizytówką Rondy, ale i jednym z najbardziej fotografowanych obiektów w Hiszpanii. Śmiało mogę pokusić się o stwierdzenie, że nie ma turysty, który odwiedzając Rondę, nie zrobił sobie zdjęcia na jego tle. Puerto Nuevo, to tłumacząc dosłownie Nowy Most, co nie odnosi się jednak do jego wieku.

Budowla  o wysokości 100 m powstała w 1793 roku, a jej autorem był Jose Martin de Aldehuela. Jedna z miejscowych legend głosi, że architekt skoczył z mostu, gdyż miał pewność, że nigdy nie stworzy nic równie pięknego. Głównym przeznaczeniem Puerto Nuevo, zarówno dawniej jak i dziś jest łączenie jednej części miasta z drugą. Jeśli jednak dobrze się przyjrzycie, zobaczycie nad górnym centralnym łukiem okienko, kiedyś właśnie w tym miejscu znajdowało się więzienie, z którego ponoć nie sposób było uciec. Mimo że Ronda posiada jeszcze dwa inne mosty, to zdecydowanie Puerto Nuevo jest najbardziej okazały.

Jak zwiedzać Rondę?

Obecny wygląd Rondy to efekt działalności Iberów, Celtów, Greków, Kartagińczyków, Arabów i Berberów. Każda z tych cywilizacji odegrała rolę w obecnym wyglądzie miasta, czego świadectwo znajdziecie w zabytkowych dzielnicach miasta:

• La Ciudad – dzielnica arabska;
• El Mercadillo – dzielnica chrześcijańska;
• San Francisco

Między poszczególnymi dzielnicami bez problemu będziecie mogli przemieszczać się pieszo. Za punkt odniesienia idealnie sprawdzi się Puerto Nuevo, wszystkie główne atrakcje znajdują się w odległości około kilometra od niego. Planując zwiedzanie warto wziąć pod uwagę, że czekają Was spacery brukowanymi uliczkami i sporo nierówności, czasem trzeba zejść lub wejść pod górę. Każdy da sobie spokojnie radę, warto jednak przemyśleć kwestię obuwia. Planując zwiedzanie w okresie letnim lub zimowym, pamiętajcie o sprawdzeniu pogody w Rondzie, z uwagi na jej położenie, pogoda może znacznie różnić się o tej w miastach położonych na wybrzeżu.

Sprawdź aktualną pogodę w Rondzie

RONDA Aktualna pogoda w Rondzie

Spacer po La Ciudad – co warto zobaczyć w arabskiej dzielnicy miasta Ronda

Najbardziej charakterystycznym punktem w dzielnicy arabskiej jest plac Plaza Duquesa de Parcent, który otaczają zabytkowe budowle: XVI-wieczny klasztor św. Izabeli od Aniołów (Convento de Santa Isabel de los Angeles), na przeciwko – ratusz (dawniej XVIII-wieczne koszary), kościół Iglesia Santa Maria la Mayor. Co ciekawe, kościół powstał na miejscu dawnego głównego meczetu miasta. Do dziś z pierwotnego budynku zachował się jedynie minaret i łuk w kształcie podkowy. We wnętrzu kościoła mieszają się aż trzy odrębne style architektoniczne: gotycki, renesansowy i barokowy.

Będąc w dzielnicy muzułmańskiej warto zajrzeć do Casa del Rey Moro, chociaż nazwę tłumaczy się bezpośrednio jako Dom Mauretańskiego Króla, to nigdy nie mieszkał tu żaden mauretański władca. Dom wzniesiono bowiem później, w czasach, gdy Maurowie byli już w Hiszpanii jedynie wspomnieniem. Wnętrze pałacu nie jest dostępne dla zwiedzających, a niewielki pałacowy ogród nie jest szczególnie okazały, jednak widok na dzielnicę Mercadillo i kanion El Tajo robi wrażenie.

Jednak tym, co moim zadniem, sprawia, że warto tu zajrzeć jest Kopalnia Wody (La Mina de Aqua) do którego prowadzi słabo oświetlony korytarz i nieregularne schody. Przy schodzeniu zachowajcie ostrożność i patrzcie pod nogi. Stopnie są wysokie i często pokryte wodą. Po drodze w głąb kopalni, warto zajrzeć do kilku pomieszczeń, szczególnie Komnaty Sekretów (Sala de Secretos), w której można zauważyć ciekawe zjawisko akustyczne: osoby ustawione przy przeciwległych ścianach usłyszą swój szept, podczas gdy stojące w środku nie usłyszą nic. Koniecznie przetestujcie! Po dotarciu na dół kopalni łatwo zapomnieć, że znajdujecie się w mieście. Z niewielkiej platformy zawieszonej nad taflą błękitnej wody będziecie mogli z nieco innej perspektywy oglądać okazałe skały i obserwować mieszkające tutaj ptaki.

Co warto zobaczyć w chrześcijańskiej dzielnicy Rondy – El Mercadillo

W chrześcijańskiej dzielnicy znajduje się arena do walk byków Real Maestranza de Caballeria. Pochodząca z 1785 roku budowla mogła pomieścić 6 tysięcy widzów i była pierwszą tego typu obiektem, w którym zamiast drewnianych belek nośnych zastosowano konstrukcje z piaskowca. Arenę o średnicy 66 metrów otaczają dwie kondygnacje arkad z kolumnami, pod którymi mieszczą się trybuny. Real Maestranza de Caballeria jest jedną z najstarszych i najpiękniejszych w całej Hiszpanii. To właśnie tutaj Francisco Romero założył dynastię słynnych matadorów. Jego syn Juan i wnuczek Pedro na stałe wpisali się w historię współczesnej korridy.

Pedro Romero był jednym z najsłynniejszych hiszpańskich matadorów. W swojej karierze stoczył 5500 walk z bykami, nie odnosząc większych ran. Założył szkołę w Rondzie, wciąż znaną ze ścisłego przestrzegania zasad walki z bykami. Jeśli chcielibyście popodziwiać barwne stroje torreadorów, koniecznie zajrzyjcie do Muzeum Korridy (Museo de la Tauromaquia), a jeśli wybierzecie się do Rondy we wrześniu, to na arenie, z okazji święta Corrida Goyesca, będziecie mieli okazję podziwiać torreadorów w XVII-wiecznych strojach.

Po tej samej stronie, co El Mercadillo znajduje się trzecia zabytkowa dzielnica San Francisco, skąd doskonale widać bramę wąwozu – Puerta de Almocabar i pozostałości murów arabskich.

Jak dojechać do Rondy?

Jeśli planujecie wynająć auto, to bez problemu dostaniecie się tutaj z Costa del Sol lub Costa de la Luz. Droga z Costa del Sol jest bezpieczna, utrzymana w bardzo dobrym stanie technicznym. W mieście znajduje się kilka dużych płatnych parkingów, dobrze zlokalizowanych względem głównych atrakcji miasta, m.in. Paking El Castillo, Plaza del Socorro, La Merced oraz Antiguo Asilo. Nam udało się zaparkować bezpłatnie tutaj.

Mniej zmotoryzowanym polecamy przejazd pociągiem (Malaga- Ronda 2 h 20 min.) lub autobusem (Malaga-Ronda ok. 2h). Dworzec autobusowy znajduje się bliżej Nowego Mostu, kolejowy ok. 1,5 km od centrum.

Wycieczka do Rondy – czy warto?

Pytanie. Zdecydowanie polecamy! Jest to miejsce niesamowite, zjawiskowe, z ciekawą historią, którą widać na każdym kroku. Majestatyczne ze sprawą położenia nad wąwozem i zróżnicowane architektonicznie. Jednocześnie można je zwiedzić w ciągu jednego lub dwóch dni. Polecamy więc umieścić je na trasie Waszej wycieczki po Andaluzji. Życzymy przepięknych wspomnień ze zwiedzania Rondy, perły Hiszpanii.

The post Ronda – zwiedzanie malowniczego miasta w sercu Andaluzji appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.