Almuñécar z lotu ptaka

Zapraszamy na krótki film z drona pokazujący plażę i okolice promenady.

Kiedy jechać do Almuñécar?

Południowe wybrzeża Hiszpanii to prawdopodobnie jedno z tych miejsc w Europie, gdzie zawsze świeci słońce. Planując swoje wakacje śmiało możecie patrzeć nie tylko na miesiące wakacyjne, zwłaszcza jeśli od 30 stopni zdecydowanie wolicie 23-25. Pamiętajcie jednak, że temperatura wody w kwietniu, maju może sprzyjać nieco krótszym kąpielą. Za to wrzesień powinien być idealny dla amatorów kąpieli słonecznych i morskich. Co ciekawe zaledwie godzinę drogi od miasteczka rozciągają się szczyty Sierra Nevada, na których zimą można z powodzeniem szusować, a wieczorem delektować się zachodami słońca na jednej z plaż.

Zachody słońca w Almuñécar w naszym obiektywie

Plażowanie w Almunecar

Na ilość plaż w Almunecar nie powinien chyba nikt narzekać. W trakcie naszego spaceru po promenadzie naliczyliśmy ich trzy: Velilla, Puerta del Mar, San Cristóbal y La Herradura. Na każdej z nich znajdziecie leżaki (płatne dodatkowo) i prysznice a obok bary z owocami morza. Pamiętajcie jednak, że plaże w okolicach promenady są piaszczysto-żwirowe lub kamienisto-żwirowe dlatego warto pomyśleć o odpowiednim obuwiu. Amatorom równomiernej opalenizny polecamy wizytę na Playa Naturista de Cantarrijan. To co jednak łączy plaże w Almunecar to ich czystość. Dotyczy ona zarówno samych plaż, morza jak i promenady. Popołudniowy spacer w promieniach zachodzącego słońca był dla nas idealnym sposobem na odpoczynek po zwiedzaniu.

Czym nas zaskoczyło Almunecar?

Spacerując po Almunecar można nacieszyć oko typową architekturą Andaluzyjskich miasta. Znajdziecie tutaj wąskie uliczki, większe i mniejsze placyki po których przyjemnie nam się spacerowało. Ale to nie jedyne atrakcje jakie przygotowało miasteczko… Jeśli chcielibyście spacer połączyć ze zwiedzaniem w Almunecar uda się to Wam zrobić bez problemu. Poniżej lista miejsc które warto naszym zdaniem odwiedzić:

Rzymski akwedukt w Almuñecar

Akwedukt oraz łaźnie to jedne z najstarszych i najlepiej zachowanych tego typu obiektów w Andaluzji. Za czasów Rzymian akwedukt miał między innymi za zadanie dostarczać wodę do Fabryki Solanek, a także zaopatrywać w wodę pobliskie pola. Wstęp bezpłatny.

Park botaniczny El Majuelo i Factoria de Salazones w Almuñecar

Park El Majuelo (Parque Botánico El Majuelo) znajduje się na Avenida Europa, naprzeciwko głównego biura informacji turystycznej.  Specjalny mikroklimat śródziemnomorskiego Almuñécar sprawia,  że ​​jest to idealne miejsce dla subtropikalnych gatunków botanicznych. Na terenie parku znajduje się Factoria de Salazones, czyli starożytne przetwórstwo ryb. Aktualnie miejsce na pierwszy rzut oka przypomina zawiły labirynt. To dziesiątki prostokątnych pomieszczeń w których dawniej wykonywano czynności od mycia i solenia ryb, przez prace administracyjne i magazynowe. Badania archeologiczne wykazały, że fabryka działała od końca V w.p.n.e. do przełomu I i II w.p.n.e. Z mostu nad wykopaliskiem zobaczycie ówczesną sieć wodociągów. Co ciekawe jest to jedna z najstarszych fabryk solankowych i ryb w Andaluzji. Wstęp bezpłatny.

Kościół Wcielenia w Almuñecar

Kościół Wcielenia w Almuñecar został zbudowany pod koniec XVI wieku. Jest pierwszą świątynią w prowincji Granada kończącą ze stylem budownictwa Mudejar, najbardziej charakterystycznego dla regionu Andaluzji na przełomie epok Średniowiecza i Renesansu.

Zamek San Miguel

Castillo de San Miguel, znany również jako Zamek San Miguel (Zamek Świętego Michała) wznosi się wysoko na wzgórzu nad Starym Miastem Almuñécar. Otoczony bielonymi domami w dzielnicy San Miguel, wybudowany przez Fenicjan, za czasów rzymskich pełnił funkcję fortecy. Chociaż nie jest to ogromny zamek, jest w bardzo dobrym stanie. Wewnątrz znajduje się małe muzeum z makietą tego, jak kiedyś wyglądał zamek i obszar wokół niego. Aby się do niego dostać, można wybrać trasę bocznymi uliczkami Starego Miasta, skorzystać z wejścia w pobliżu plaży San Cristoba lub ulicą wzdłuż ogrodu botanicznego El Majuelo. Wstęp płatny. Dorośli: €2,35     Dzieci: €1,60

Atrakcje dla dzieci

Jeśli wybieracie się do Almuñecar z dziećmi, warto zajrzeć do Parku Ornitologicznego Loro Sexi w Almuñecar, gdzie możecie podziwiać wielokolorowe papugi, tukany, kakadu, łabędzie, kaczki, pawie, a także żółwie, lemury i wiele innych w otoczeniu egzotycznej roślinności, morskie zwierzęta będzie można podglądać w akwarium morskim, gdzie największe wrażenie zrobi panoramiczny tunel o długości 17 metrów. A jeśli plaża i morze się znudzą, w Almuñecar znajdziecie park wodny Aquatropic.

Dlaczego  warto wybrać Almuñecar?

Almuñecar wybraliśmy głównie dlatego, że zależało nam na miejscu, w którym prócz wypoczynku, będziemy mogli pospacerować delektując się klimatem hiszpańskiego miasteczka. Almuñecar było też dla nas bardzo dobrą bazą wypadową na zwiedzanie, chociażby takich miejsc jak Granada, Ronda, Caminito del Rey. Spacery po promenadzie okazały się też cudownym pomysłem po wieczornym objadaniu. Odnieśli też wrażenie, że ceny były tu nieco przyjemniejsze niż w innych kurortach.

The post Almuñécar, wakacyjny kurort z hiszpańskim charakterem [wideo] appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Alhambra – dawniej i dziś

Alhambra była świadkiem licznych konfliktów zbrojnych, w końcu jej masywne, długie ponad 2 km mury, miały za zadanie chronić m.in. pierwszego arabskiego władcę z dynastii Nasrydów – Muhammada I Ibn Yusufa. Nie jest to jednak jedyna funkcja jaką pełniła Alhambra. Przez lata panowań kolejnych arabskich władców, była stale przebudowywana i upiększana. Gdybyśmy mogli cofnąć się w czasie, zobaczylibyśmy jak za jej murami rozkwita nauka, poezja, muzyka, jak w pałacowych zamkach kwitną rozmaite dworskie intrygi. Ludność, niezależnie od warstw społecznych, mogła korzystać z meczetów, szkół, łaźni, które znajdowały się na terenie kompleksu.

Przez 250 lat Alhambra była miejscem okazałym i pięknym, o czym można przekonać się po dziś dzień, spacerując po doskonale zachowanych królewskich komnatach, krużgankach, ogrodach. Po śmierci ostatniego arabskiego władcy, Alhambra dostała się pod rządy katolickich władców, którzy zachwyceni jej pięknem, postanowili zachować jej charakter, dodając symbole chrześcijańskie.

Niestety, z biegiem lat obiekt stopniowo popadał w ruinę, o mały włos a w trakcie inwazji wojsk napoleońskich zostałby wysadzony w powietrze! Na szczęście od 1870 roku zaczęto przywracać Alhambrze dawną świetność, w 1984 roku obiekt został wpisany na listę UNESCO i od tego czasu z roku na rok przyciąga coraz więcej turystów. Obecnie, żeby mieć pewność, że uda nam się zwiedzić to miejsce, warto pomyśleć o zakupie biletu jeszcze przed wyjazdem, zwłaszcza, jeśli planujemy wyjazd do Hiszpanii w okresie letnim.

Nasz plan zwiedzania Alhambry

Alhambra to kompleks, który składa się z kilku obiektów, dlatego na jej zwiedzanie warto poświęcić minimum 2 godziny. Nasze zwiedzanie Alhambry rozpoczęliśmy od Alcazaby, najstarszej części kompleksu. Surowa forteza z dwoma wieżami, dawniej służyła strażnikom do obrony miasta, dzisiaj jej wieże są idealnym punktem widokowym. Ze strażnicy Torte de la Vela można podziwiać pałac, ogrody i oczywiście góry Sierra Nevada. Duże wrażenie zrobiła też na nas Brama Sprawiedliwości (Puerta de la Justucia) przy której dawniej rozstrzygano spory między mieszkańcami miasta. Mając w głowie widoki z Alcazaby, udaliśmy się do Generalife, czyli XIV-wiecznego letniego pałacu z otoczonymi pełnymi cyprysów, magnolii i fontann. Patrio de los Cipreses i Patio de la Acequia z basenem i okazałą fontanną zrobiły na nas największe wrażenie. To idealne miejsce na zdjęcia i odpoczynek.

Po krótkim relaksie ruszyliśmy do Pałacu Karola V (Palacio de Carlos V). Dla niektórych obiekt pasuje do Alhambry jak kwiatek do kożucha. Prosta forma pałacu, zwłaszcza w porównaniu do znajdującego się obok Pałacu Nasrydów, sprawia wrażenie… pozbawionego splendoru… Co ciekawe, jest to jedno z największych osiągnięć architektury renesansowej w Hiszpanii. Zaledwie kilka kroków od Pałacu Karola V znajduje się najbardziej okazała budowla z całego kompleksu Alhambra, czyli słynny Pałac Nasrydów (Palacios Nazaries).

To tu mieszkali muzułmańscy władcy z całymi rodzinami. Pełne przepychu dekoracje, pełne misternych zdobień wykonanych w drewnie, kafle azulejos, okna otoczone panelami dekoracyjnymi, drewniane sufity, wyglądające jak plastry miodu to tylko niektóre elementy jakie zachwycają w pałacowych wnętrzach. Dziedziniec Lwów (Patio de los Leones) to miejsce, w którym zatrzymaliśmy się na dłużej. Fontanna otoczona ze wszystkich stron smukłymi kolumnami, to chyba miejsce najczęściej uwieczniane na zdjęciach z pałacu. Planując wizytę w Pałacu Nasrydów należy pamiętać o kilku rzeczach, po pierwsze wchodzicie tam na konkretną godzinę, po drugie przy wejściu sprawdzana jest zawartość waszych plecaków, po trzecie bilet należy okazać przy wejściu. O ile w samym pałacu możecie zostać ile chcecie o tyle ilość wejść jest limitowana, dlatego warto o zakupie biletu pomyśleć wcześniej.

Kiedy zwiedzać Alhambrę?

Granadę od popularnych miejscowości wypoczynkowych na wybrzeżu Costa del Sol lub Costa Almeria dzieli około 2 godziny jazdy samochodem. Jeśli tylko możecie, warto unikać wizyty w Alhambrze w miesiącach letnich z uwagi na wysokie temperatury (nawet powyżej 35 st. C w cieniu) oraz ze względu na większą ilość turystów. Zimą robi się chłodniej, a czasem nawet spadnie śnieg. Najlepszymi miesiącami, naszym zdaniem, będzie wiosna i wczesna jesień. Jeśli planujecie zostać w Grenadzie nieco dłużej niż jeden dzień, to warto pomyśleć o zwiedzaniu Pałacu wieczorem. Prócz efektów wizualnych, można (tak twierdzą niektórzy) zaobserwować zjawiska paranormalne.

Alhambra – informacje praktyczne

Bilet do Alhambry kupiliśmy tutaj. Dla dzieci do 12 roku życia wejście jest bezpłatne. Na stronie znajdziecie różne warianty zwiedzania, najbardziej popularnym jest Alhambra General, czyli zwiedzanie całej Alhambry łącznie z pałacem. Koszt 14,85 Euro dla osoby dorosłej. Po wybraniu ilości biletów zostaną wskazane dostępne godziny zwiedzania Pałacu Nasrydów. Trzeba ich przestrzegać. Bilet ważny jest na konkretny dzień. Inną formą zwiedzania Alhambry jest wybranie opcji grupy zorganizowanej, takich ofert znajdziecie sporo w internecie. Alhambra to też żelazny punkt zwiedzania w każdym biurze podróży przy wycieczkach objazdowych lub w formie tzw. wycieczek fakultatywnych możliwych do zrealizowania w trakcie pobytów w kurortach.

Alhambra – czy warto?

Jak to zwykłe z popularnymi miejscami bywa, istnieje obawa, że miejsce, które tak pięknie wygląda na retuszowanych zdjęciach, w przewodnikach, zawodzi na żywo… W przypadku Alhambry możecie być pewni, że w zestawieniu rzeczywistość vs oczekiwania, rzeczywistość przewyższy oczekiwania a Pałac Nasrydów jest po prostu niesamowity Ale żeby mieć stuprocentową pewność jak jest naprawdę, musicie przekonać się sami. My polecamy! Trochę żałujemy, że nie zostawiliśmy sobie więcej czasu na zwiedzenie Grenady.

The post Alhambra, oczekiwania kontra rzeczywistość – sprawdzamy czy warto! appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Jak powstała nazwa Caminito del Rey?

Nazwa Caminito del Rey powstała za sprawą robotników, którzy z ust do ust przekazywali sobie dumnie, że w trakcie pracy chodzili tą samą ścieżką, którą przemieszczał się król Hiszpanii Alfonso XIII podczas inauguracji elektrowni wodnej. Caminito del Rey to w tłumaczeniu na język polski Ścieżka Króla.

Dnem wąwozu Desfiladero de los Gaitanes przepływa rzeka Guadalhorce. W 1921 roku powyżej wąwozu wybudowano tamę, tworząc w ten sposób trzy zbiorniki wodne. Natomiast w miejscowości El Chorro, która znajduje się przy ujściu z wąwozu znajduje się elektrownia wodna. Tak więc całość tego terenu czyli zbiorniki wodne, system tam, rzeka płynąca wąwozem oraz elektrownia wodna stanowią jeden wielki organizm, który produkuje prąd. Początkowo, słynna dzisiaj atrakcja Caminito del Rey była niczym innym jak drogą po której przemieszczali się pracujący w elektrowni wodnej robotnicy. Wąska, przylegająca do pionowych ścian wąwozu ścieżka, zbudowana z betonowych platform, ułatwiała transport materiałów między poszczególnymi odcinkami elektrowni. Swoją aktualną nazwę zawdzięcza królowi Hiszpanii Alfonso XIII, który pojawił się na uroczystej inauguracji elektrowni. Chociaż monarcha przebył tylko fragment uczęszczanej przez pracowników drogi, to wystarczyło, by nadać jej adekwatną do sytuacji nazwę – Ścieżki Króla, czyli Caminito del Rey.

Najniebezpieczniejszy szlak w Europie

Po tym jak trasa przestała pełnić swoją pierwotną funkcję, piękno skalistego wąwozu Garganta del Chorro, pionowe wapienne skały mierzące nawet po kilkaset metrów wysokości (nawet 700 metrów), zaczęli doceniać miłośnicy górskiej wspinaczki. Niestety z biegiem lat trasa uległa zniszczeniu i mimo odpowiedniego sprzętu i doświadczenia jej przebycie dla niektórych kończyło się tragicznie. W latach 1999 i 2000 wypadki ze skutkiem śmiertelnym zmusiły władze do całkowitego zamknięcia szlaku, co jednak wcale nie oznaczało, że nagle miejsce opustoszało, od przejścia szlakiem nie odstraszała nawet kara wysokiej grzywny. Do dziś wpisując w Google “Caminito del Rey YouTube” można się natknąć na filmy z wyczynami śmiałków, którzy pokonują dziurawe jak ser szwajcarski betonowe kładki zawieszone nad przepaścią.

Nasz film z Caminito del Rey

Na naszym filmie możecie zobaczyć naszą całą wycieczkę Ścieżką Króla. Mieliśmy ogromną przyjemność, że szła z nami przewodniczka Reachel, Brytyjka, z wykształcenia geolog, pasjonatka przyrody. Również co warto podkreślić utalentowana story tellerka. Życzymy Wam abyście na nią trafili.

Nowe oblicze Caminito del Rey

Po kosztownej modernizacji, ponowne otwarcie Caminito del Rey nastąpiło w marcu 2015 roku. Od tej pory na pokonanie liczącej 7, 7 km trasy nie trzeba posiadać specjalnego sprzętu czy też umiejętności. Droga jest dostępna dla każdego turysty, któremu nie straszny spacer na zawieszonych nad przepaścią drewnianych kładkach. Na jej przejście należy poświęcić ok. 2 godziny. To powinno wystarczyć na podziwianie widoków, postoje no i oczywiście to czego nie można pominąć w Caminito del Rey, zdjęcia pięknych widoków i skalnych ścian z wapienia. Szlak można podzielić na dwa etapy, pierwszy zaczyna się od przejścia leśną szutrową ścieżką, drugi, znacznie bardziej okazały, to przejście drewnianymi kładkami zabezpieczonymi metalowymi poręczami. Zwieńczeniem i największą atrakcją wycieczki jest wiszący metalowy most rozciągnięty pomiędzy dwoma przeciwległymi ścianami wąwozu. Całą trasę pokonuje się w kaskach, które otrzymuje się w cenie biletu przy wejściu na szlak. Przestrzeganie tej zasady jest monitorowane przez obsługę.

Caminito del Rey – bilety, informacje praktyczne 

Od jakiegoś czasu szlak pokonuje się wyłącznie w jedną stronę. Za miejsca startu można obrać restaurację El Kiosko, przy której znajdziecie parking, a po przejściu ok. 260 m wejście Tunelem Largo na szlak. Jest to też ostatnia okazja do skorzystania z toalety i uzupełnienia prowiantu na drogę. Po wyjściu z wąwozu dojdziecie do miejscowości El Corro, skąd kursują busy dowożące z powrotem do restauracji (bilet do kupienia u kierowcy). Do Caminito del Rey dostaniecie się bez problemu samochodem, możecie zostawić auto na parkingu przy restauracji El Kiosko (to opcja którą my wybraliśmy) lub zaparkować przy stacji kolejowej El Chorro (Alora) a następnie autobusem wahadłowym (czas  przejazdu ok. 25 min.) przejechać do restauracji, podobnie będzie wyglądała organizacja podróży, jeśli zdecydujecie się na przyjechanie tu pociągiem z Malagi. W każdy poniedziałek obiekt jest zamknięty.

Godziny otwarcia

• od 2.01 do 25.03 – od 9:30 to 15:00
• od 26.03 do 28.10 – od 9:30 do 17:00
• od 29.10 do 30.12 od 9:30 do 15:00

Proponujemy godziny otwarcia zawsze sprawdzić na stronie.

O wycieczce do Caminito del Rey warto pomyśleć z wyprzedzeniem, zwłaszcza, jeśli planujecie wyjazd na południe Hiszpanii latem. Polecamy kupić bilet przez internet – link. Bilety sprzedawane są też bezpośrednio w kasie, sprzedaż limitowanej ilości wejściówek rozpoczyna się o 9:30. Wstęp na szlak odbywa się grupowo, tj. co 30 minut wpuszczana jest określona ilość osób. Do wąwozu niestety nie wejdą dzieci poniżej 8 lat. Na trasie obowiązuje zakaz palenia, a także używania selfie-stick’ów. Bilet wstępu kosztuje 10 EUR (akceptowany jest wydruk lub wersja elektroniczna na telefonie). Dzieci muszą posiadać dowód osobisty lub paszport.

Pogoda na szlaku

Przed wyruszeniem na wycieczkę do Caminito del Rey warto sprawdzić jaka jest tam aktualnie pogoda. Z uwagi na złe warunki atmosferyczne Caminito del Rey może zostać zamknięte, wiadomość o zamknięciu szlaku dostaniecie SMS-em. W zależności od tego, kiedy zamierzacie pojawić się w Caminito (pora roku i dnia), warto przemyśleć kwestię ubioru, rano może przydać się bluza (my korzystaliśmy). Okulary słoneczne i odpowiedni zapas wody, której na szlaku nie uzupełnimy to absolutna podstawa. Sprawdźcie pogodę w Caminito del Rey:

EL CHORRO Aktualna pogoda w El Chorro

Opinie o nowej Ścieżce Króla

Przygotowując się do wycieczki natkniecie się na opinie, że po modernizacji miejsce straciło dawny klimat i nie jest aż tak urokliwe oraz trąci komercją. My tam byliśmy i powiedzielibyśmy raczej, że jest bardzo bezpiecznie, organizacja jest wyśmienita, grupy puszczane w odstępach. Nie ma problemu ze zwiedzaniem i delektowaniem się pięknymi widokami. Oczywiście w kilku miejscach, tak zwanych “wąskich gardłach” bywają zatory. Jednak nad wszystkim czuwają przewodnicy, którzy współpracują ze sobą, aby doznania turystów były jak najlepsze. Zdecydowanie polecamy wycieczkę, która na długo zapadnie Wam w pamięci.

The post Caminito del Rey – zwiedzanie wąwozu (praktyczny poradnik) appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Puerto Nuevo najsłynniejszy most Andaluzji

Jeśli do tej pory nie słyszeliście o Rondzie, to bardzo możliwe, że to zdjęcie widzieliście już nie raz. Nic dziwnego bo most Puerto Nuevo jest nie tylko wizytówką Rondy, ale i jednym z najbardziej fotografowanych obiektów w Hiszpanii. Śmiało mogę pokusić się o stwierdzenie, że nie ma turysty, który odwiedzając Rondę, nie zrobił sobie zdjęcia na jego tle. Puerto Nuevo, to tłumacząc dosłownie Nowy Most, co nie odnosi się jednak do jego wieku.

Budowla  o wysokości 100 m powstała w 1793 roku, a jej autorem był Jose Martin de Aldehuela. Jedna z miejscowych legend głosi, że architekt skoczył z mostu, gdyż miał pewność, że nigdy nie stworzy nic równie pięknego. Głównym przeznaczeniem Puerto Nuevo, zarówno dawniej jak i dziś jest łączenie jednej części miasta z drugą. Jeśli jednak dobrze się przyjrzycie, zobaczycie nad górnym centralnym łukiem okienko, kiedyś właśnie w tym miejscu znajdowało się więzienie, z którego ponoć nie sposób było uciec. Mimo że Ronda posiada jeszcze dwa inne mosty, to zdecydowanie Puerto Nuevo jest najbardziej okazały.

Jak zwiedzać Rondę?

Obecny wygląd Rondy to efekt działalności Iberów, Celtów, Greków, Kartagińczyków, Arabów i Berberów. Każda z tych cywilizacji odegrała rolę w obecnym wyglądzie miasta, czego świadectwo znajdziecie w zabytkowych dzielnicach miasta:

• La Ciudad – dzielnica arabska;
• El Mercadillo – dzielnica chrześcijańska;
• San Francisco

Między poszczególnymi dzielnicami bez problemu będziecie mogli przemieszczać się pieszo. Za punkt odniesienia idealnie sprawdzi się Puerto Nuevo, wszystkie główne atrakcje znajdują się w odległości około kilometra od niego. Planując zwiedzanie warto wziąć pod uwagę, że czekają Was spacery brukowanymi uliczkami i sporo nierówności, czasem trzeba zejść lub wejść pod górę. Każdy da sobie spokojnie radę, warto jednak przemyśleć kwestię obuwia. Planując zwiedzanie w okresie letnim lub zimowym, pamiętajcie o sprawdzeniu pogody w Rondzie, z uwagi na jej położenie, pogoda może znacznie różnić się o tej w miastach położonych na wybrzeżu.

Sprawdź aktualną pogodę w Rondzie

RONDA Aktualna pogoda w Rondzie

Spacer po La Ciudad – co warto zobaczyć w arabskiej dzielnicy miasta Ronda

Najbardziej charakterystycznym punktem w dzielnicy arabskiej jest plac Plaza Duquesa de Parcent, który otaczają zabytkowe budowle: XVI-wieczny klasztor św. Izabeli od Aniołów (Convento de Santa Isabel de los Angeles), na przeciwko – ratusz (dawniej XVIII-wieczne koszary), kościół Iglesia Santa Maria la Mayor. Co ciekawe, kościół powstał na miejscu dawnego głównego meczetu miasta. Do dziś z pierwotnego budynku zachował się jedynie minaret i łuk w kształcie podkowy. We wnętrzu kościoła mieszają się aż trzy odrębne style architektoniczne: gotycki, renesansowy i barokowy.

Będąc w dzielnicy muzułmańskiej warto zajrzeć do Casa del Rey Moro, chociaż nazwę tłumaczy się bezpośrednio jako Dom Mauretańskiego Króla, to nigdy nie mieszkał tu żaden mauretański władca. Dom wzniesiono bowiem później, w czasach, gdy Maurowie byli już w Hiszpanii jedynie wspomnieniem. Wnętrze pałacu nie jest dostępne dla zwiedzających, a niewielki pałacowy ogród nie jest szczególnie okazały, jednak widok na dzielnicę Mercadillo i kanion El Tajo robi wrażenie.

Jednak tym, co moim zadniem, sprawia, że warto tu zajrzeć jest Kopalnia Wody (La Mina de Aqua) do którego prowadzi słabo oświetlony korytarz i nieregularne schody. Przy schodzeniu zachowajcie ostrożność i patrzcie pod nogi. Stopnie są wysokie i często pokryte wodą. Po drodze w głąb kopalni, warto zajrzeć do kilku pomieszczeń, szczególnie Komnaty Sekretów (Sala de Secretos), w której można zauważyć ciekawe zjawisko akustyczne: osoby ustawione przy przeciwległych ścianach usłyszą swój szept, podczas gdy stojące w środku nie usłyszą nic. Koniecznie przetestujcie! Po dotarciu na dół kopalni łatwo zapomnieć, że znajdujecie się w mieście. Z niewielkiej platformy zawieszonej nad taflą błękitnej wody będziecie mogli z nieco innej perspektywy oglądać okazałe skały i obserwować mieszkające tutaj ptaki.

Co warto zobaczyć w chrześcijańskiej dzielnicy Rondy – El Mercadillo

W chrześcijańskiej dzielnicy znajduje się arena do walk byków Real Maestranza de Caballeria. Pochodząca z 1785 roku budowla mogła pomieścić 6 tysięcy widzów i była pierwszą tego typu obiektem, w którym zamiast drewnianych belek nośnych zastosowano konstrukcje z piaskowca. Arenę o średnicy 66 metrów otaczają dwie kondygnacje arkad z kolumnami, pod którymi mieszczą się trybuny. Real Maestranza de Caballeria jest jedną z najstarszych i najpiękniejszych w całej Hiszpanii. To właśnie tutaj Francisco Romero założył dynastię słynnych matadorów. Jego syn Juan i wnuczek Pedro na stałe wpisali się w historię współczesnej korridy.

Pedro Romero był jednym z najsłynniejszych hiszpańskich matadorów. W swojej karierze stoczył 5500 walk z bykami, nie odnosząc większych ran. Założył szkołę w Rondzie, wciąż znaną ze ścisłego przestrzegania zasad walki z bykami. Jeśli chcielibyście popodziwiać barwne stroje torreadorów, koniecznie zajrzyjcie do Muzeum Korridy (Museo de la Tauromaquia), a jeśli wybierzecie się do Rondy we wrześniu, to na arenie, z okazji święta Corrida Goyesca, będziecie mieli okazję podziwiać torreadorów w XVII-wiecznych strojach.

Po tej samej stronie, co El Mercadillo znajduje się trzecia zabytkowa dzielnica San Francisco, skąd doskonale widać bramę wąwozu – Puerta de Almocabar i pozostałości murów arabskich.

Jak dojechać do Rondy?

Jeśli planujecie wynająć auto, to bez problemu dostaniecie się tutaj z Costa del Sol lub Costa de la Luz. Droga z Costa del Sol jest bezpieczna, utrzymana w bardzo dobrym stanie technicznym. W mieście znajduje się kilka dużych płatnych parkingów, dobrze zlokalizowanych względem głównych atrakcji miasta, m.in. Paking El Castillo, Plaza del Socorro, La Merced oraz Antiguo Asilo. Nam udało się zaparkować bezpłatnie tutaj.

Mniej zmotoryzowanym polecamy przejazd pociągiem (Malaga- Ronda 2 h 20 min.) lub autobusem (Malaga-Ronda ok. 2h). Dworzec autobusowy znajduje się bliżej Nowego Mostu, kolejowy ok. 1,5 km od centrum.

Wycieczka do Rondy – czy warto?

Pytanie. Zdecydowanie polecamy! Jest to miejsce niesamowite, zjawiskowe, z ciekawą historią, którą widać na każdym kroku. Majestatyczne ze sprawą położenia nad wąwozem i zróżnicowane architektonicznie. Jednocześnie można je zwiedzić w ciągu jednego lub dwóch dni. Polecamy więc umieścić je na trasie Waszej wycieczki po Andaluzji. Życzymy przepięknych wspomnień ze zwiedzania Rondy, perły Hiszpanii.

The post Ronda – zwiedzanie malowniczego miasta w sercu Andaluzji appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Film z naszego wideo bloga podróżniczego

W Nowy Rok wchodzimy z naszym najnowszym filmem ze zwiedzania Gran Canarii. Być może ktoś z Was dzięki niemu da się zainspirować do odwiedzenia tej cudownej wyspy, zwanej kontynentem w miniaturze oraz krainą wiecznej wiosny. Różnorodność miejsc i atrakcji,  jakie zapewnie Gran Canaria jest tak duża, że każdy powinien znaleźć tutaj coś dla siebie. Wydmy, góry i ocean. Przepiękne miasta, kościoły i zabytki. Staraliśmy się pokazać to wszystko w naszym vlogu. Udało nam się? Zapraszamy na relację wideo z naszego kanału na YouTube. Będzie nam bardzo miło jeżeli zostawisz subskrypcję. Zachęcamy do oglądania również naszych innych filmów.

Wydmy w Maspalomas – największa atrakcja południa Gran Canarii

Dunas de Maspalomas. Zastanawialiście się jak może wyglądać pustynia w środku miasta? Na Gran Canarii będziecie mieli okazję zobaczyć namiastkę pustyni z widokiem na ocean. Dunas de Maspalomas to rezerwat przyrody położony na południu Gran Canarii. Polecamy spacer wydmami zwłaszcza przed zachodem słońca. Wzdłuż wydm ciągnie się długa promenada, która z pewnością spodoba się miłośnikom spacerów.

Pico de las Nieves – najwyższy szczyt Gran Canarii

Pico de las Nieves  to najwyższy szczyt Gran Canarii (1949 m.n.p.m), położony w centralnej części wyspy. Jest idealnym, wręcz ekskluzywnym, punktem widokowym. Co ciekawe można wjechać tu samochodem. Droga na szczyt jest dobrze oznakowana. Po dojechaniu na miejsce, znajdziecie parking, a także będziecie mogli kupić coś do picia w mobilnym sklepie na kołach. Ci którzy marzyli o zdobyciu szczytu na własnych nogach, niech nie będą zawiedzeni, są też szlaki piesze, które poprowadzą Was na górę. Można też szczyt zdobyć rowerem. Po drodze mijaliśmy sporo rowerzystów z mozołem pnących się pod górę.

Warto wspomnieć, że część szczytu jest zajęta przez wojsko, ogrodzenia i radary odrobinkę psują niepowtarzalny klimat miejsca. Pico de las Nieves “zdobywaliśmy” dwa razy, raz podczas deszczu, za drugim razem pogoda nam dopisała. Szczególnie polecamy wybranie się na Las Nieves na zachód słońca. To co zobaczycie śmiało można nazwać spektaklem. Unoszące się nad morzem chmur zachodzące słońce, przepięknie oświetla Roque Nublo, a najwyższy szczyt Teneryfy, wulkan Teide, który widać z oddali sprawia wrażenie jakby unosił się wśród chmur.

Roque Nublo – święta skała na Gran Canarii

Roque Nublo to najbardziej znana skała na Gran Canarii i jednocześnie drugi co do wielkości szczyt wyspy. Dla mieszkańców to miejsce szczególne. Wiąże się z pierwszymi mieszkańcami wyspy, dla których Roque Nublo było ośrodkiem kultu. O Roque Nublo śpiewa się piosenki, pisze wiersze (wzmianka o niej pojawia się nawet w pierwszej zwrotce hymnu), a zakochane pary przychodzą tu na randki. Mglista skała, skała mgieł, tak można przetłumaczyć na polski nazwę tego niezwykłego miejsca, które niekiedy chowa się za chmurami, by za kilka minut w pełnej okazałości pojawić się znowu. Aby dostać się na sam szczyt, musicie być przygotowani na mały treking ok. 30-40 minut. Przed wejściem na szlak, przy asfaltowej drodze, jest niewielki parking, który często bywa zatłoczony.

Vegueta – najstarsza dzielnica Las Palmas

Stare miasto Vegueta w Las Palmas de Gran Canaria to miejsce, które najlepiej określają, moim zdaniem, dwa słowa: kolorowe i hiszpańskie. La Vegueta to pulsująca dzielnica pełna hiszpańskiej architektury, tętniących życiem brukowanych uliczek i świetnie zachowanych kościołów. Poza malowniczą starą dzielnicą w Las Palmas znajdziecie wiele uroczych sklepów, kafejek, interesujących muzeów i tętniących życiem klubów nocnych. Jeśli będziecie się wybierać do Las Palmas, polecamy zaparkować tutaj. Parking jest płatny, ale bardzo dobrze położony, zaledwie kilka kroków i jesteście w centrum miasta.

Galdar – muzeum archeologii

Galdar znane jest przede wszystkim z Muzeum i Parku Archeologicznego Groty Malowideł, znajdującego się w centrum miasta i stanowiącego jedno z najistotniejszych odkryć w zakresie pierwotnej sztuki skalnej obszarów Atlantyku. Wejście do muzeum jest płatne 12 EUR/1 os., Zwiedzanie najstarszej części muzeum odbywa się z przewodnikiem. Może się zdarzyć, że na wejście  będziecie musieli poczekać na grupę w preferowanym przez Was języku (dostępny: hiszpański, niemiecki, angielski). Więcej informacji znajdziecie tutaj muzeum w Galdar znajduje się też Kościół Świętego Jakuba z Gáldar, jedna z najpiękniejszych świątyń na wyspach, łączącego w sobie barok i młody neoklasycyzm kanaryjski.

Arucas i Firgas

Arucas zwiedzaliśmy w deszczu, nasza wizyta była krótka i nastawiona na zwiedzanie kościoła – Iglesia de San Juan, który góruje nad miastem. Wstęp do kościoła jest bezpłatny. Po obu stronach głównej fasady znajdują się dwie najwyższe wieże: la Torre del Baptisterio (wieża chrzciciela) i la Torre del Reloj (wieża zegarowa), które skierowane są na Plaza de San Juan. Niestety nasilający się deszcz skutecznie skrócił nas czas zwiedzania, ale jeśli tylko pogoda Wam dopisze zarezerwujcie sobie więcej czasu na zwiedzanie miasteczka, a przede wszystkim na degustację wyrabianego tu rumu – białego lub złocistego w Destilerias Arehucas (Zakłady Destylacji Rumu “Arehucas”).

Destylarnia tak jak i Muzeum Rumu (Museo del Ron) udostępnione są dla gości. Podczas zwiedzania istnieje możliwość degustacji. Wstęp bezpłatny. Wszystkim zmotoryzowanym polecamy zostawić samochód na parkingu przed kościołem i pieszo ruszyć na spacer po mieście.

Do pobliskiego Firgas, wybraliśmy się zaraz po wizycie w Arucas, jak łatwo się domyśleć, również oglądaliśmy je w deszczu. Centrum miasteczka stanowią plac i kościół św. Rocha, na który rzuciliśmy szybko okiem. Jeśli tylko dopisze Wam pogoda, to polecamy poświęcić Firgas zdecydowanie więcej czasu, zajrzeć m.in. na punkt widokowy na Atlantyk oraz całą północną część Gran Canarii, który znajduję się na końcu placu lub pospacerować  wśród starych domów i ulic ozdobionych ceramicznymi płytkami (azulejos). Niedaleko Placu Świętego Rocha znajduje się Fontanna Pamiątkowa, wybudowana z okazji 500 założenia miasta Firgas. Do jej budowy użyto wydobywanego w okolicy kamienia.

Puerto de Mogan – “Wenecja Gran Canarii”

Puerto de Mogan to kolejne miasteczko, które warto nanieść na mapę zwiedzania Gran Canarii. Puerto de Mogan określa się mianem “małej Wenecji” to z uwagi na mosty, które łączą poszczególne części nabrzeża, poprzecinanego kanałami. Nam to urokliwe miasteczko kojarzyć się będzie z kaskadami kwiatów zwisającymi z balkonów. Jeśli będziecie wybierać się do Puerto de Mogan, możecie zwiedzić także centrum miejscowości, gdzie znajduje się Kościół Świętego Antoniego. Następnie polecamy wybrać się na plaże, która znajduje niedaleko portu (niestety często bywa bardzo oblegana). Żeglarzy zapewne zainteresuje fakt, że miasteczko uchodzi za popularny port jachtowy, do którego spływają jednostki z całego świata. Po zwiedzaniu i pływaniu polecamy zjeść coś w lokalnej knajpce położonej nad brzegiem morza, a przy okazji pooglądać zacumowane w porcie jachty. My byliśmy w restauracji Langusta gdzie serwują m.in. ogromny talerz tapas za 29 Euro.

Agaete

Agaete to nadmorskie miasteczko w północno-zachodniej części Gran Canarii, znane z krajobrazów pełnych kontrastów. Od Parku Naturalnego Tamadaba położonego ponad 1000 m n.p.m. do ruchliwego portu Las Nieves. Agaete warto odwiedzić nie tylko z uwagi na niewielką starówkę, ale też na Las Salinas, czyli naturalne baseny.

El Roque

Na deser zostawiamy El Roque, to jeden z mniej popularnych zakątków wyspy, gdzie naprawdę możesz poczuć moc oceanu, słuchając go, bez żadnych zakłóceń. Polecamy usiąść na chwilę w Locanda El Roque, restauracji znajdującej się na samym końcu wysuniętego w ocean cypla, by odpocząć wsłuchując się w uderzające o brzeg fale. Jak cudownie tu muszą wyglądać zachody słońca… Polecamy sałatkę z ośmiornicą!

Na tym kończymy naszą subiektywną listę miejsc “must see” na Gran Canarii. Wyspę polecamy miłośnikom przyrody, amatorom pieszych wędrówek, a także wszystkim tym, którzy myślą o piaszczystych, żółtych plażach i błogim lenistwie. Tutaj na prawdę każdy znajdzie coś dla siebie.

The post Co zobaczyć na Gran Canarii? – obszerna fotorelacja i film appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.

Palma de Mallorca – relacja wideo ze zwiedzania

Dzień zaczęliśmy od wymeldowania się z hostelu. Dlaczego hostel? Bo byliśmy w Palmie tylko dwie noce po przylocie z Modlina i była to najlepsza opcja jaką znaleźliśmy jeśli chodzi o lokalizację w pobliżu portu i oczywicenę. Nasz film dzieli się na dwie części, relacja z pobytu w hostelu i zwiedzanie katedry La Seu i okolicy portowej. Jeżeli chcecie zarezerwować pobyt w hostelu, który z pełnym przekonaniem polecamy, to tutaj macie nasz link afiliacyjny Booking – Hostel Fleming link. Zapraszamy na film i zachęcamy do subskrybowania naszego kanału.

Palma de Mallorca – najlepsze miejsce do życia

Właśnie tak! Palma uchodzi za jedno z najlepszych miejsc do życia na świecie wg różnych nieoficjalnych rankingów. Pisała o tym m.in. redakcja The Sunday Times, brytyjskiej gazety. Wpływa na to kilka czynników. Piękna starówka, mnogość miejsc rozrywki, lokalne knajpki, bliskość plaży i ogromnego portu gdzie parkują luksusowe jachty.

Stolica Majorki a także nieoficjalnie całych Balearów jest ogromnym ośrodkiem turystycznym. Warto się poszwędać po klimatycznych uliczkach tego urokliwego miasta. Jeżeli na Majorkę wybieracie się jedynie na pobyt poza Palmą to koniecznie wybierzcie się na jej zwiedzanie.

Katedra La Seu w Palmie

Ogromna gotycka świątynia jest najbardziej okazałą i charakterystyczną budowlą stolicy. Znajdziecie ją na wielu pocztówkach i zdjęciach w internecie. Mierzy 44 metry wysokości, 55 szerokości i 121 długości. Jej ogrom udało nam się uwiecznić na kilku zdjęciach. Bez wątpienia to wizytówka miasta i całej Majorki.

Wewnątrz możecie liczyć na festiwal kolorów i światła dzięki witrażom o kształcie rozet. Największy z nich, zwany “gotyckim okiem” znajduje się nad głównym ołtarzem i ma średnicę niespełna 14 metrów! Nad głowami znajdziecie olbrzymi żyrandol autorstwa Gaudiego nawiązujący swoim kształtem do korony cierniowej.

Okolica katedry La Seu

Najbliższe otoczenie katedry to również wspaniałe miejsce na spacery. Na uwagę zasługuje El Parque del Mar znajdujący się pomiędzy murami La Seu i biegnącą równolegle autostradą. Jego największą część stanowi ogromny staw ze słoną wodą i wysoką na kilkanaście metrów fontanną. Dookoła biegnie spacerowa promenada. Jest zadbany trawnik, drzewa palmowe i ogólnie sporo zieleni.

W bezpośrednim sąsiedztwie katedry znajdziecie Pałac Królewski La Almudaina (Palacio Real de La Almudaina). Jest to pozostałość po arabskich władcach, którą później przejęli hiszpańscy królowie.

Klimatyczne wąskie uliczki

Kto lubi hiszpańską architekturę ręka do góry? Ja uwielbiam i nigdy nie mogę sobie odmówić pionowych zdjęć ukazujących ciasną zabudowę pięknych kamienic z oryginalnymi balkonami, okiennicami oraz zdobieniami. Poniższe dwa zdjęcia zrobiłem z bliskiej okolicy katedry La Seu. Na pewno traficie tu jeżeli zachcecie odwiedzić Bar Dia, gdzie podają bardzo dobre owoce morza. To niepozorne miejsce jest oblegane przez “lokalersów”. To była dla nas wystarczająca rekomendacja aby wejść. I w sumie byliśmy tam 3 razy

W Palmie byliśmy zdecydowanie za krótko i dotyczy to także naszego całego pobytu na Majorce. Były to przecież tylko 3 dni przed i po rejsie. No cóż, jest niedosyt i trzeba wrócić. Mam nadzieję, że podobał się film i wpis.

The post Palma de Mallorca – najlepsze miejsce do życia na Ziemi appeared first on PROSTO O PODRÓŻACH - blog podróżniczy, kanał YouTube.